شعرِ فارسی

شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا

ای به یاد خلق تو در بزم چرخزهره نوشیده فراوان جام ها

شمارهٔ ۱۱ - ایضا له

ای ترا عرض خوار و مال عزیزستی ها

شمارهٔ ۱۲ - ایضا له

ای عزم تیز تار تو چون عمر درشتابچون کار روزگار عطای تو بیحساب

شمارهٔ ۱۳ - ایضا له

مخدوم بزرگ صدر منعمای پایۀ تو ورای القاب

شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا

نور دین ای ذات تو کان هنرکان چه باشد خود سراسر گوهرست

شمارهٔ ۱۵ - وله ایضا

ای سروری که مخزن اسرارغیب رابهتربهتر کلیدخاطر مشکل گشای تست

شمارهٔ ۱۶ - ایضا له

عالم لطف و کرم سرور ارباب هنرای که انعام تو چون فضل تو بی پایانست

شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا

ندانم چه افتاد مال تراکه چون خاطرت در پراکندگیست

شمارهٔ ۱۸ - ایضا له

سپهر شعبده باز از درون پرده غیبلطیفه ای دگر آورد کاهلا صلوات

شمارهٔ ۱۹ - ایضا له

اگرچه وعدۀ تو خاطرم رافراغی داده است از فات مافات

مرد رک باش و بختی خو کن

شمارهٔ ۲۰

تا که همبر چو کمان ساز ندت

شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا

از برای محقری ادراربارها داده ایم درد سرت

شمارهٔ ۲۲ - این قطعه در مدح شمس الملّة و الدین شمس الدّین خوارزمی گوید:

ای کریمی که پایۀ قدرتبرتر از اوج چرخ گرانست

شمارهٔ ۲۳ - ایضاً له

سپهر مجد و کرم عزدین یگانة دهرکه دست و کلک ترا باقضا مساوقتست

شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا

صدر احرار شهای الدین ای گاه سخاکان ودریا شده از دست کفت چون کف دست

شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا

ای که با الفاظ گوهر بار توسعی ضایع در جهان کان کندنست

شمارهٔ ۲۶ - وله ایضا

هر که در احمقی تمام بودخلق گویند مغز خر خوردست

شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا

ای بزرگی که از میا من و توهمه حاجات اهل فضل رواست

شمارهٔ ۲۸ - وله ایضا

جانم که در شکنجۀ هجران معذبستوجه خلاص او ز لقای مهذبست

شمارهٔ ۲۹ - اضآ له

به خدایی که قمه گردونزیر بار جلال او پستست

شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا

در دام رهی فتاد امروزصیدی که ز دامها بجستست

شمارهٔ ۳۱ - وله ایضا

منعم بهاء دین که به ذات تو قایمستهر چ آن ز جنس دانش و فضل و براعتست

شمارهٔ ۳۲ - ایضا له

بخدایی که وصف بیچونیشبر اشارات انبیا رفتست

شمارهٔ ۳۳ - ایضا له

صدر آزادگان و خواجۀ دهرکه از وجان مردمی شادست