شعرِ فارسی

زلف تو چو بروی تو افتد گویی

شمارهٔ ۸۶۴

در شب بچراغ می کنم دلجویی

ای بی خبر از عاشق شیدا که تویی

شمارهٔ ۸۶۵

وی عشوه فروش سر و بالا که تویی

ای ترک چرا چهره برافروخته ای

شمارهٔ ۸۶۶

خود از همه چیز کینه اندوخته ای

ای مشک تو باری ز کجا آمده ای

شمارهٔ ۸۶۷

بر بوی دو زلف یار ما آمده ای

شمارهٔ ۱ - وله ایضا فی صفتها

ای ز احکام همچو رویین دزدست وهم از گشادنت عاجز

شمارهٔ ۳۴۹ - ایضا له

ای آفتاب ملک که از پرتو کرمچون صبح کام فضل پر از خنده کرده ای

شمارهٔ ۳۵۰ - وله ایضا

ای خواجه سال و ماه تو تلوین همی کندبی آنکه علم صنعت اکسیر خوانده ای

شمارهٔ ۲ - و قال ایضاً فی هجو شهاب الدّین عمر اللنبانی (مثنوی)

تا زبانم به کام جنبانستدر ثنای رییس لنبانست

شمارهٔ ۲ - آمان

به نوشته عارف در دیوانش این تصنیف سال ۱۳۲۶ ه ق پس از مرگ شیدا در ورود فاتحین ملت به طهران ساخته شده است موسی خان معروفی هم بعدا تنظیمی از این اثر صورت داد که کمابیش مبنای اجراهای بعدی قرار گرفتای امان از فراقت امان

شمارهٔ ۵ - برای افتخارالسلطنه - دختر ناصرالدین شاه

افتخار همه آفاقی و منظور منیشمع جمع همه عشاق به هر انجمنی

شمارهٔ ۶ - برای تاج السلطنه - دختر ناصرالدین شاه

تو ای تاج تاج سر خسروانیشد از چشم مست تو بی پا جهانی

شمارهٔ ۷ - دل هوس سبزه و صحرا ندارد

به نوشته عارف قزوینی در دیوانش دل هوس سبزه و صحرا ندارد هنگامی ساخته شده که شاه مخلوع محمدعلی شاه به تحریک روس ها وارد گموش تپه شده بوده استدل هوس سبزه و صحرا ندارد ندارد

نه قدرت که با وی نشینم

شمارهٔ ۸

نه طاقت که جز وی ببینم

شمارهٔ ۹ - به مناسبت اخراج مورگان شوستر آمریکایی از ایران

ننگ آن خانه که مهمان ز سر خوان برود حبیبمجان نثارش کن و مگذار که مهمان برود برود

شمارهٔ ۱۱ - باد فرح‌بخش بهاری

عارف در دیوانش می نویسد که این تصنیف را پنج-شش ماه پس از تصنیف شوستر که آن را زمستان سال ۱۳۲۹ هق سروده با یک حالت یأس و ناامیدی ساخته استباد فرح بخش بهاری وزید

بلبل شوریده فغان می کند

شمارهٔ ۱۲

شکوه ز آشوب جهان می کند

بماندیم ما مستقل شد ارمنستان

شمارهٔ ۱۷

ارمنستان ارمنستان شد ارمنستان

شانه بر زلف پریشان زده ای به به به

شمارهٔ ۱۸

دست بر منظره جان زده ای به به به

رحم ای خدای دادگر کردی نکردی

شمارهٔ ۱۹

ابقا به فرزند بشر کردی نکردی

امشب از آسیا اروپا رفتی

شمارهٔ ۲۰

غلط کردی که بی ما آنجا رفتی

جان برخی آذربایجان باد

شمارهٔ ۲۱

این مهد زردشت مهدامان باد

امروز ای فرشتۀ رحمت بلا شدی

شمارهٔ ۲۲

خوشگل شدی قشنگ شدی دلربا شدی

شمارهٔ ۲۵ - گریه کن

به مناسبت درگذشت کلنل محمد تقی خان پسیانگریه کن که گر سیل خون گری ثمر ندارد

ای دست حق پشت و پناهت بازآ

شمارهٔ ۲۶

چشم آرزومند نگاهت بازآ