شعرِ فارسی

ای دوست مرا به کام دشمن کردی

شمارهٔ ۸۹

دشمن نکند آنچه تو با من کردی

ای شمع تو صوفی صفتی پنداری

شمارهٔ ۹۰

کاین شش صفت از اهل تصوف داری

ای غنچه گل سرشکفتن داری

شمارهٔ ۹۱

وی نرگس مست میل خفتن داری

نه زهره که از غمت بنالم به کسی

شمارهٔ ۹۲

یا از تو شکایتی شکالم به کسی

ای نوبت تو گذشته از چرخ بسی

شمارهٔ ۹۳

بی نوبت تو مباد عالم نفسی

در ده می لعل لاله گون صافی

شمارهٔ ۹۴

بگشای ز حلق شیشه خون صافی

شخصی دارم دلی خراب اندر وی

شمارهٔ ۹۵

جانی دارم هزار تاب اندر وی

ای از تو بلند نام شاهنشاهی

شمارهٔ ۹۶

بگرفته ز ماه دولتت تا ماهی

رویش نگر ار صورت جان می خواهی

شمارهٔ ۹۷

وصلش طلب ار ملک جهان می خواهی

رخساره نازنینت ای سرو سهی

شمارهٔ ۹۸

هم نام سعادت است و هم روز بهی

ای خواجه سخن زیر و زبر می گویی

شمارهٔ ۹۹

امروز بسی ز دی بتر می گویی

ای روی تو از لطافت آیینه روح

شمارهٔ ۱۰۰

خواهم که قدح های خیالت به صبوح

بخش ۱ - توحید

قل الحمدلله نزاری فقلخداوند جزو و خداوند کل

بخش ۲ - نعت رسول (ص)

گزین کرد فی الجمله از کایناتوجود محمد علیه الصلات

بخش ۳ - مناجات

الهی زفضلت نباشد بدیعخطاهای ما در پذیر از شفیع

بخش ۴ - فصل در اخلاق - خطاب به خود

نزاری ز پاکیزه کاران درایز پاکان و پاکیزه کاران سرای

بخش ۵ - اندیشه و سخن

چو بر مرکب فکر گردم سوارنیارم گرفتن عنان استوار

بخش ۶ - پیری بطلب - در تسلیم

یکی پیر رهبر طلب ای جوانکه راه از پسش پیش بردن توان

بخش ۷ - دو فرزند شایسته شهنشاه و نصرت و یاد تاج الدین محمد

مرا فضل بخشنده دین و داددو فرزانه فرزند شایسته داد

بخش ۸ - سبب نظم کتاب

بقا باد این هر دو را بی شماربلند اختر و بخت فرخنده بار

بخش ۹ - تضمین بیت شیخ اجل سعدی

به تکرار و تذکار عادت کنندبدین بیت تضمین اعادت کنند

بخش ۱۰ - حرمت شراب

شراب آن گهی دست شرست و شورکه باشد سر فتنه را دست زور

بخش ۱۱ - مداح می

غذای تن و قوت جان است راحچه وصفش کنم بیش از آن است راح

بخش ۱۲ - یار عهد جوانی

به عهد جوانی چنان بودمیکه از سایه خود رمان بودمی