ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قدسی مشهدی

دل یکی وز هر طرف بر سینه داغ دیگری ست

شمارهٔ ۶۳

بهر یک پروانه از هر سو چراغ دیگری ست

قدسی مشهدی

بی تو شب تا روز چون شمعم به چشم تر گذشت

شمارهٔ ۶۴

اشک دامانم گرفت و آتشم از سر گذشت

قدسی مشهدی

گذشت فصل گل و رغبت چمن باقی ست

شمارهٔ ۶۵

وداع کرد شراب و خمار من باقی ست

قدسی مشهدی

گشته پنهان از نظر آن کس که صیاد من است

شمارهٔ ۶۶

عالمی را برده از یاد آنکه در یاد من است

قدسی مشهدی

عافیت سینه خراش جگر ریش من است

شمارهٔ ۶۷

نیک خواهم بود آن کس که بداندیش من است

قدسی مشهدی

آسمان پوشیده نیلی جان من غمناک چیست

شمارهٔ ۶۸

دیگری دارد مصیبت بر سر من خاک چیست

قدسی مشهدی

زاهد ز منع تو دل صد بینوا شکست

شمارهٔ ۶۹

خون پیاله ریختی و رنگ ما شکست

قدسی مشهدی

چشم عیبت چو نباشد گل و خاشاک یکی ست

شمارهٔ ۷۰

پاک بین را همه جانب نظر پاک یکی ست

قدسی مشهدی

از خارخار وصل گلم دل فگار نیست

شمارهٔ ۷۱

محرومی ام گلی ست کش آسیب خار نیست

قدسی مشهدی

ای دل می امید دگر بر تو حرام است

شمارهٔ ۷۲

کم حوصله ای خون جگر بر تو حرام است

قدسی مشهدی

فتنه جویی ز بت خویش مرا باور نیست

شمارهٔ ۷۳

گر دمی بر سر نازست دمی دیگر نیست

قدسی مشهدی

مرو ز دیده که جام جهان نما اینجاست

شمارهٔ ۷۴

قدم برون مگذار از دلم که جا اینجاست

قدسی مشهدی

از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بست

شمارهٔ ۷۵

بار اوراق تغافل را چرا شیرازه بست

قدسی مشهدی

به گریه سحر و آه شب دلم شادست

شمارهٔ ۷۶

چو گل که تازه ز آب و شکفته از بادست

قدسی مشهدی

عشق را چون شعله غیر از سوختن دربار نیست

شمارهٔ ۷۷

هرکه شد ز اهل سلامت مرد این بازار نیست

قدسی مشهدی

لیلی اش در دل و گوشش به صدای جرس است

شمارهٔ ۷۸

یا رب این مغلطه مجنون ترا با چه کس است

قدسی مشهدی

آنکه دایم می خراشد سینه ما ناخن است

شمارهٔ ۷۹

خارخار سینه ما را مداوا ناخن است

قدسی مشهدی

بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست

شمارهٔ ۸۰

روزم سیاه کرده چشم سیاه کیست

قدسی مشهدی

از غم نمی خورد دل اهل جنون شکست

شمارهٔ ۸۱

در حیرتم که خاطرم از غصه چون شکست

قدسی مشهدی

نوای من چو ز صد پرده بر یک آهنگ است

شمارهٔ ۸۲

چه شد که غنچه صد برگ او به صد رنگ است

قدسی مشهدی

خطش را کس به جز من مبتلا نیست

شمارهٔ ۸۳

به این خط چشم هرکس آشنا نیست

قدسی مشهدی

شب دل ناشکر من آرام با خنجر نداشت

شمارهٔ ۸۴

سینه صد پیکان چشید و دست از افغان برنداشت

قدسی مشهدی

از پریشانی اگر حاصل شود کامم رواست

شمارهٔ ۸۵

در خم زلفت دلم را شانه محراب دعاست

قدسی مشهدی

هر روز به من یار ز نو بر سر نازست

شمارهٔ ۸۶

پیوسته مرا لذت آغاز نیاز است