ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قدسی مشهدی

کرده بیهوشم خیال آن دو چشم می پرست

شمارهٔ ۱۴۰

همتی ای باده پیمایان که کارم شد ز دست

قدسی مشهدی

دستم ز جام عکس می لاله گون گرفت

شمارهٔ ۱۴۱

گل چیدم آنقدر که کفم رنگ خون گرفت

قدسی مشهدی

مرا به ناله شد آن سرو سیم تن باعث

شمارهٔ ۱۴۲

چنان که بلبل شوریده را چمن باعث

قدسی مشهدی

خواهد دل من شربت دیدار و دگر هیچ

شمارهٔ ۱۴۳

این است علاج دل بیمار و دگر هیچ

قدسی مشهدی

نظر بر آینه خوبان چو بی نقاب کنند

شمارهٔ ۱۴۴

ز شوق آینه را مضطرب چو آب کنند

قدسی مشهدی

لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید

شمارهٔ ۱۴۵

زبان بیدلان چون غنچه از هر باد نگشاید

قدسی مشهدی

بی روی تو کارم همه با دیده تر بود

شمارهٔ ۱۴۶

تا دامن خاک از مژه ام لخت جگر بود

قدسی مشهدی

آنان که مرا جورکش یار نوشتند

شمارهٔ ۱۴۷

بر عاشقی کوه کن انکار نوشتند

قدسی مشهدی

هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد

شمارهٔ ۱۴۸

این دیده چه با جان من سوخته دارد

قدسی مشهدی

باز ناخن سر پرسیدن داغم دارد

شمارهٔ ۱۴۹

خون دل میل ملاقات ایاغم دارد

قدسی مشهدی

فکنده زخم دلم را به حالت بهبود

شمارهٔ ۱۵۰

کسی مباد گرفتار چشم زخم حسود

قدسی مشهدی

قضا ز خانه چو رختم بر آستانه نهاد

شمارهٔ ۱۵۱

بر آستان تو چشمم بنای خانه نهاد

قدسی مشهدی

خلاصی ام ز کمند تو در ضمیر مباد

شمارهٔ ۱۵۲

اگر اسیر تو نبود دلم اسیر مباد

قدسی مشهدی

از چشمه سار چشمم از بس که نم برآید

شمارهٔ ۱۵۳

ترسم که رفته رفته طوفان غم برآید

قدسی مشهدی

نگاهم از فروغ عارضت در چشم تر سوزد

شمارهٔ ۱۵۴

ز بیم گرمی خوی تو آهم در جگر سوزد

قدسی مشهدی

باز از مرغان دلم حرف سمندر می زند

شمارهٔ ۱۵۵

پیک آهم شعله جای نامه بر سر می زند

قدسی مشهدی

جوش می ام چو خم به خروش آشنا نکرد

شمارهٔ ۱۵۶

صد شیشه ام چو توبه شکست و صدا نکرد

قدسی مشهدی

به هیچ ناخن ما را کی اعتبار کند

شمارهٔ ۱۵۷

مگر به زلف تو دندان شانه کار کند

قدسی مشهدی

از کینه هیچ کس گر هم بر جبین ندید

شمارهٔ ۱۵۸

کس بر جبین آینه از خشم چین ندید

قدسی مشهدی

فلک ز کین به مه فتنه جوی من ماند

شمارهٔ ۱۵۹

ز مهر طبع محبت به خوی من ماند

قدسی مشهدی

کنعانی ما را غم یعقوب نباشد

شمارهٔ ۱۶۰

تا چند کند صبر دل ایوب نباشد

قدسی مشهدی

تا لبت را میل سوی باده و پیمانه شد

شمارهٔ ۱۶۱

باده چون پیمانه از شوق لبت دیوانه شد

قدسی مشهدی

در جلوه گری چون تو کسی یاد ندارد

شمارهٔ ۱۶۲

نادر بود آن شیوه که استاد ندارد

قدسی مشهدی

به کف عاشق چو گل خون دل خود را نگه دارد

شمارهٔ ۱۶۳

برای روزی خود حاصل خود را نگه دارد