گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۳۴

چرا ز قافله یک کس نمی‌شود بیدارکه رخت عمر ز کی باز می‌برد طرار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۳۵

بیار ساقی بادت فدا سر و دستارز هر کجا که دهد دست جام جان دست آر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۳۶

نبشته‌ست خدا گِردِ چهره دلدارخطی که فاعتبروا منه یا اولی‌الابصار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۳۷

شده‌ست نور محمد هزار شاخ هزارگرفته هر دو جهان از کنار تا به کنار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۳۸

چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کاربر آب دیده و خون جگر گرفت قرار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۳۹

مجوی شادی چون در غمست میل نگارکه در دو پنجه شیری تو ای عزیز شکار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۰

بیامدیم دگربار چون نسیم بهاربرآمدیم چو خورشید با صد استظهار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۱

ز بامداد چه دشمن کشست دیدن یاربشارتیست ز عمر عزیز روی نگار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۲

درخت اگر متحرک بدی به پا و به پرنه رنج اره کشیدی نه زخمه‌های تبر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۳

تو شاخ خشک چرایی به روی یار نگرتو برگ زرد چرایی به نوبهار نگر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۴

ندا رسید به جان‌ها ز خسرو منصورنظر به حلقه مردان چه می‌کنید از دور

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۵

به من نگر که منم مونس تو اندر گوردر آن شبی که کنی از دکان و خانه عبور

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۶

مرا بگاه ده ای ساقی کریم عقارکه دوش هیچ نخفتم ز تشنگی و خمار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۷

بکش بکش که چه خوش می‌کشی بیار بیارهزیمتان ره عشق را قطار قطار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۸

کسی بگفت ز ما یا از اوست نیکی و شرهنوز خواجه در اینست ریش خواجه نگر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۴۹

فغان فغان که ببست آن نگار بار سفرفغان که بنده مر او را نبود یار سفر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۰

به خدمت لبت آمد به انتجاع شکرکه از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۱

قدح شکست و شرابم نماند و من مخمورخراب کار مرا شمس دین کند معمور

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۲

ببین دلی که نگردد ز جان سپاری سیراسیر عشق نگردد ز رنج و خواری سیر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۳

مه تو یار ندارد جز او تو یار مگیررخش کنار ندارد از او کنار مگیر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۴

چو دررسید ز تبریز شمس دین چو قمرببست شمس و قمر پیش بندگیش کمر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۵

از آن مقام که نبود گشاد زود گذربرو به سوی خریدار خویش همچون زر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۶

مطربِ عاشقان بجنبان تاربزن آتش به مؤمن و کفار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۱۵۷

گر تو خواهی وطن پر از دلدارخانه را رو تهی کن از اغیار