ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کمال خجندی

رویت گل سیراب نگوییم چه گوییم

شمارهٔ ۷۳۸

آن لب شکر ناب نگوییم چه گوییم

کمال خجندی

ز ابرویت به محراب نیازم

شمارهٔ ۷۳۹

سر زلفت برد عقل نمازم

کمال خجندی

زیر لب قند مکرر سخنت را گفتم

شمارهٔ ۷۴۰

گر ترا هیچ نگفتم دهنت را گفتم

کمال خجندی

ساقی بیار شیشه می تا به هم خوریم

شمارهٔ ۷۴۱

کز چرخ شیشه باز جگر خون چو ساغریم

کمال خجندی

سالها شد که در تک و پوییم

شمارهٔ ۷۴۲

تو بمانی عجب چه میجوییم

کمال خجندی

سحر خروش کنان بر درت گذر کردیم

شمارهٔ ۷۴۳

ز حال خود سگ کوی ترا خبر کردیم

کمال خجندی

سر بر در توأم بنگر سربلندیم

شمارهٔ ۷۴۴

ای من سگ تو عفو کن این خود پسندیم

کمال خجندی

سر زلف تو کرد آخر به سودایی گرفتارم

شمارهٔ ۷۴۵

که دیگر از پریشانی دمی سر بر نمی آرم

کمال خجندی

سر که بر پای تو بنهادم از آن بردارم

شمارهٔ ۷۴۶

تا بدین جرم و خطا جان به غرامت آرم

کمال خجندی

شاه مرغانم سوی تخت سلیمان می پرم

شمارهٔ ۷۴۷

صید من عشق است و دل پیر و عنایت رهبرم

کمال خجندی

شب که ز حسرت رخت چشم به ماه کرده ام

شمارهٔ ۷۴۸

سوخته ماه و زهره را سینه چو آه کرده ام

کمال خجندی

شبی که بی رخ آن شمع مه جبین باشم

شمارهٔ ۷۴۹

به ناله همدم و با درد همنشین باشم

کمال خجندی

شوخ چشمیم کشد دل که کشد از نازم

شمارهٔ ۷۵۰

همنی دار که خود را بر بار اندازم

کمال خجندی

صحبت عاشق و حبیب بهم

شمارهٔ ۷۵۱

فصل گل دان و عندلیب بهم

کمال خجندی

صحبت یار بهشتی ست پر از ناز و نعیم

شمارهٔ ۷۵۲

ای خوش آن دم که به ما آید از آن روضه نسیم

کمال خجندی

صد جان ز لبت به وام گیرم

شمارهٔ ۷۵۳

تا پیش تو دم به دم بمیرم

کمال خجندی

صفت زلف کجت راست نباید به قلم

شمارهٔ ۷۵۴

مه نو باشد از ابروی تو بسیاری کم

کمال خجندی

عشق تو داغ بندگی باز کشیده بر دلم

شمارهٔ ۷۵۵

نام و نشان مقبلی شد به غم تو حاصلم

کمال خجندی

عمریست کز دیار تو محروم مانده ایم

شمارهٔ ۷۵۶

وز شوق نامهای تو سطری نخوانده ایم

کمال خجندی

عمریست که از خلوته در میکده مسیوریم

شمارهٔ ۷۵۷

شب مست و سحر گاهان چون چشم تو مخموریم

کمال خجندی

عید می آید و وقتست که در مه نگریم

شمارهٔ ۷۵۸

پرده برگی که از مه به تو مشتاق تریم

کمال خجندی

غم دوست من مغتنم می شمارم

شمارهٔ ۷۵۹

نشاطی که بی اوست غم می شمارم

کمال خجندی

قدحی بیار ساقی که ز توبه شرمسارم

شمارهٔ ۷۶۰

سر آن ندارم اکنون که به زهد سر درآرم

کمال خجندی

قراری کرده ام با خود که چون در پیش یار افتم

شمارهٔ ۷۶۱

به خاک پای او بی خود بغلطم بی قرار افتم