گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۹۰۶
صد آه کشد از جگر سوخته آهو
شمارهٔ ۹۰۷
چون سر زلفش بیفشانم به خاک پای او
شمارهٔ ۹۰۸
بیجرم از چشم افکنده تو
شمارهٔ ۹۰۹
کز زمین تا آسمان فرق است از ما تا بدو
شمارهٔ ۹۱۰
کان نمکی یا شکری گفت که هر دو
شمارهٔ ۹۱۱
جان من با آن لب و گفتار زنهار این مگو
شمارهٔ ۹۱۲
مرحبانی نزده دست کشیدیم از تو
شمارهٔ ۹۱۳
که خاک پای خود روبی به گیسو
شمارهٔ ۹۱۴
کز دیده نهاینده نهان کردمت آگاه
شمارهٔ ۹۱۵
گر دیدنت نباشد بیزارم از دو دیده
شمارهٔ ۹۱۶
در شیشه هرچه باشد از وی همان چکیده
شمارهٔ ۹۱۷
بگشای برقع از رخ و از زلف آن گره
شمارهٔ ۹۱۸
شد در همه خلق از نمکت شور زیاده
شمارهٔ ۹۱۹
شکر ننگ تو برتنگ شکر خندیده
شمارهٔ ۹۲۰
بر روی روز نقطه خالت شب سیاه
شمارهٔ ۹۲۱
لبت از خوردن خونم شده رنگین گونه
شمارهٔ ۹۲۲
مردم دیده که باشد که کند در تو نگاه
شمارهٔ ۹۲۳
به فلک بی تو مرا آه و فغان پیوسته
شمارهٔ ۹۲۴
سنگیندلی گزیده عهد و وفا شکسته
شمارهٔ ۹۲۵
گرد رویت خال و خط مشکین همه
شمارهٔ ۹۲۶
لیکن جمال خوبت رشک فرشته دیده
شمارهٔ ۹۲۷
داغ عشقت نشان دیرینه
شمارهٔ ۹۲۸
قد شمشادوشت سرو خرامان همه
شمارهٔ ۹۲۹
را به گوشه محراب ها دعا کرده