ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کمال خجندی

با تو در دل نبایدم رخ ماه

شمارهٔ ۹۳۰

رخ نیارد شدن به خانه ماه

کمال خجندی

باد آرد بر من بوی تو ناگه ناگه

شمارهٔ ۹۳۱

کو گذر می کند از کوی تو ناگه ناگه

کمال خجندی

برهگذار قد بار دیدم از ناگاه

شمارهٔ ۹۳۲

کدام قد الفی بود در میانه راه

کمال خجندی

به ناز کشتن او بازم آرزوست چه چاره

شمارهٔ ۹۳۳

که کس به آرزوی دل نیافت عمر دوباره

کمال خجندی

بیروی او ز دیده بینا چه فایده

شمارهٔ ۹۳۴

رفتن به باغ بهر تماشا چه فایده

کمال خجندی

بینم ابروی تو پیوسته مه نو گه گه

شمارهٔ ۹۳۵

آن نبودست که گویند بقله الحرمه

کمال خجندی

تا توانی دل مشتاق بدست آری به

شمارهٔ ۹۳۶

جانب بار و وفادار نگه داری به

کمال خجندی

چو چشم مست تو دیدم خمارم از دیده

شمارهٔ ۹۳۷

گشاد چشم تو اشکم دمادم از دیده

کمال خجندی

چندین چه بلا و درد است این آه

شمارهٔ ۹۳۸

از عشق تو بر دل من ای ماه

کمال خجندی

خواهم که کنم بار دگر در تو نظاره

شمارهٔ ۹۳۹

عمریست که دارم هوس عمر دوباره

کمال خجندی

در پای تو تنها به سر ماست فتاده

شمارهٔ ۹۴۰

خلقیست به آن خاک قدم روی نهاده

کمال خجندی

دلم به زخم زبانها نگردد آزرده

شمارهٔ ۹۴۱

که عاشق تو بود گنده تیر خورده

کمال خجندی

دلم ترسد در آن زلف خمیده

شمارهٔ ۹۴۲

شب است آری و سرهای بریده

کمال خجندی

روی خوب از من مشتاق نپوشانی به

شمارهٔ ۹۴۳

قیمت صحبت صاحب نظران دانی به

کمال خجندی

زاد راه عاشقان اشک است و روی زرد و آه

شمارهٔ ۹۴۴

راه ازین گونه است بسم الله که دارم عزم راه

کمال خجندی

زیر پا از زلف مشکین گه گهی میکن نگاه

شمارهٔ ۹۴۵

تا ببینی از تو مسکینان بسی بر خاک راه

کمال خجندی

شبت خوش باد ای باد سحرگاه

شمارهٔ ۹۴۶

که آوردی هوای زلف آن ماه

کمال خجندی

کحل بصر نیست جز آن خاک راه

شمارهٔ ۹۴۷

چشم به سرمه مکن ای دل سیاه

کمال خجندی

گر سر طلبی بر درت آریم به دیده

شمارهٔ ۹۴۸

چون اشک همه جانب کوی تو دویده

کمال خجندی

گفتم شکرست آن به دهان گفت ترا چه

شمارهٔ ۹۴۹

گفتم چه نمک هاست در آن گفت ترا چه

کمال خجندی

لب یار برهم چرا زد ز پسته

شمارهٔ ۹۵۰

چه موجب شکستن ز مشتی شکسته

کمال خجندی

ما جگر سوختگان داغ تو داریم همه

شمارهٔ ۹۵۱

مرهمی بخش که مجروح و نگاریم همه

کمال خجندی

مرا که روی تو بینم چه حاجت است

شمارهٔ ۹۵۲

که کسی نظر نکند با وجود گل به گیاه

کمال خجندی

هر نیر کز تو بر دل غم پرور آمده

شمارهٔ ۹۵۳

دل ز انتظار خون شده تا دیگر آمده