ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کمال خجندی

گر به من یار شوی ور نشوی

شمارهٔ ۱۰۵۰

تو همان باری و دیگر نشوی

کمال خجندی

گر تو دل ما سوختی از آتش دوری

شمارهٔ ۱۰۵۱

ما بی تو به دل بر نزدیم آب صبوری

کمال خجندی

گر زلف خود به فتنه و شوخی رها کنی

شمارهٔ ۱۰۵۲

سرهای ما کشان همه در زیر پا کنی

کمال خجندی

گر گم شوی از خود خبر یار بیابی

شمارهٔ ۱۰۵۳

چون یافتی آن گم شده بسیار بیابی

کمال خجندی

گر لذت خونریزی آن غمزه شناسی

شمارهٔ ۱۰۵۴

از تیغ نترسی و ز کشتن نهراسی

کمال خجندی

گر همه وقتی همه دل خون نیی

شمارهٔ ۱۰۵۵

لیلی وقتی نو و مجنون نیی

کمال خجندی

گفتم ای سیم ذقن گفت که را می گویی

شمارهٔ ۱۰۵۶

گفتم ای عهدشکن گفت چه ها می گویی

کمال خجندی

گل و رخسار تو دارند به هم یکرنگی

شمارهٔ ۱۰۵۷

لب شیرین و دهانت به شکر هم تنگی

کمال خجندی

مبارک منزلی خوش سرزمینی

شمارهٔ ۱۰۵۸

که آنجا سر برآرد نازنینی

کمال خجندی

مپوشان روی خود ای شوخ خود رای

شمارهٔ ۱۰۵۹

تو چشمی چشم بر عشاق بگشای

کمال خجندی

مرا در درد بی باری دریغا بار بایستی

شمارهٔ ۱۰۶۰

هزاران غم کزو دارم یکی غمخوار بایستی

کمال خجندی

مرا زیبد به چوگان سر زلفت نظربازی

شمارهٔ ۱۰۶۱

که سر در بازم و چون گوی نگریزم ز سر بازی

کمال خجندی

من آن بهتر که باشم رند و عامی

شمارهٔ ۱۰۶۲

که نیکو نیست عشق و نیکنامی

کمال خجندی

من اوصاف حست ندانم کماهی

شمارهٔ ۱۰۶۳

ولی این قدر روشنم شد که ماهی

کمال خجندی

من کیستم که ورزم سودای چون تو باری

شمارهٔ ۱۰۶۴

حیف أبدم که گردی مشغول خاکساری

کمال خجندی

من کیم گفتی که گویم خاک نعلین منی

شمارهٔ ۱۰۶۵

ماه من تا چند نعل باژگونه می زنی

کمال خجندی

مویت از عنبر تر فرق ندارد مویی

شمارهٔ ۱۰۶۶

نافه مشک برد از سر زلفت بویی

کمال خجندی

ناوک غمزه چو هر سو به شتاب اندازی

شمارهٔ ۱۰۶۷

دل شتابد که سوی جان خراب اندازی

کمال خجندی

ندارد دلم طاقت بی توی

شمارهٔ ۱۰۶۸

که کردست چشم توام جادوی

کمال خجندی

ندانم کی به دام من در افتی

شمارهٔ ۱۰۶۹

چه خوش صیدی چه خوش باشد گر افتی

کمال خجندی

نشان خاک پای او اگر می یافتم جایی

شمارهٔ ۱۰۷۰

سرم می گشت در پاییش غلطان دیده در پایی

کمال خجندی

نیست بهای جان بسی پیش تو چون کشد کسی

شمارهٔ ۱۰۷۱

در نظرت جهان و جان نیست به قیمت خسی

کمال خجندی

ورای آن چه سعادت بود که ناگاهی

شمارهٔ ۱۰۷۲

به حال بی سروپایی نظر کند شاهی

کمال خجندی

وصال اوست بخت ما نبینم آن به بیداری

شمارهٔ ۱۰۷۳

خیالش دولتست ای دل تو باری دولتی داری