ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کمال خجندی

هرگز سوی ما چشم رضایی نگشادی

شمارهٔ ۱۰۷۴

گوشی به حدیث من بیدل ننهادی

کمال خجندی

هر لحظه به غمزه دل ریشم چه خراشی

شمارهٔ ۱۰۷۵

چشم از نظرم پوشی و خون از مزه پاشی

کمال خجندی

هر لحظه بما از تو رسد تحفة دردی

شمارهٔ ۱۰۷۶

گر این نبدی عاشق درویش چه خوردی

کمال خجندی

هر لحظه غمزه ها به جفا نیز می کنی

شمارهٔ ۱۰۷۷

باز این چه فتنه هاست که انگیز می کنی

کمال خجندی

هیچ شب ای مه از وطن جانب ما نیامدی

شمارهٔ ۱۰۷۸

همچو شهان به مرحمت سوی گدا نیامدی

کمال خجندی

یارب این درد دل و فرقت جانان تا کی

شمارهٔ ۱۰۷۹

در دلم بار فراق و غم خوبان تا کی

همام تبریزی

چون سحر از بوی گل گشت معطر هوا

شمارهٔ ۱

از نفس یار ما داد نشانی صبا

همام تبریزی

با آن که برشکستی چون زلف خویش ما را

شمارهٔ ۲

گفتن ادب نباشد پیمان شکن نگارا

همام تبریزی

ما به دست یار دادیم اختیار خویش را

شمارهٔ ۳

حاصلی زین به ندانستیم کار خویش را

همام تبریزی

ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام را

شمارهٔ ۴

وز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را

همام تبریزی

داشتم روزی نگاری یاد می آید مرا

شمارهٔ ۵

هر زمان از یاد او فریاد می آید مرا

همام تبریزی

روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه را

شمارهٔ ۶

ترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را

همام تبریزی

مکن ای دوست ملامت من سودایی را

شمارهٔ ۷

که تو روزی نکشیدی غم تنهایی را

همام تبریزی

بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ما

شمارهٔ ۸

شرح لب او می دهد شیرینی گفتار ما

همام تبریزی

چشم مستش دوش می دیدم به خواب

شمارهٔ ۹

کرده بود از ناز آغاز عتاب

همام تبریزی

منتظر باشند شب ها عاشقان ناکرده خواب

شمارهٔ ۱۰

تا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب

همام تبریزی

چون لبت از مصر کی خیزد نبات

شمارهٔ ۱۱

کز نباتت می چکد آب حیات

همام تبریزی

بدیدم چشم مستت رفتم از دست

شمارهٔ ۱۲

کوام آذر دلی بو کو نبی مست

همام تبریزی

ترکم زمی مغانه سرمست

شمارهٔ ۱۳

می آمد و عقل رفته از دست

همام تبریزی

سری دارم ز سودای تو سرمست

شمارهٔ ۱۴

که با چشم تو آن را نسبتی هست

همام تبریزی

نه باغ بود و نه انگور و می نه باده پرست

شمارهٔ ۱۵

که دوست داد شرابی به عاشقان الست

همام تبریزی

بوی خوشت همره باد صباست

شمارهٔ ۱۶

آنچه صباراست میسر که راست

همام تبریزی

در پی آن می دوید دل که نگاری کجاست

شمارهٔ ۱۷

نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

همام تبریزی

کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغ

شمارهٔ ۱۸

منزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست