ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

همام تبریزی

نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگش

شمارهٔ ۱۱۵

که چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

همام تبریزی

این نه دردیست که بی دوست بود درمانش

شمارهٔ ۱۱۶

خنک آن جان که نصیبی بود از جانانش

همام تبریزی

برو با ما صلاح و زهد مفروش

شمارهٔ ۱۱۷

که من پندت نخواهم کرد در گوش

همام تبریزی

اشتیاقی به مرادی نفروشد درویش

شمارهٔ ۱۱۸

ور بود تشنه جگر چشمه حیوان در پیش

همام تبریزی

پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیش

شمارهٔ ۱۱۹

یار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش

همام تبریزی

عاشق کسی بود که کشد بار یار خویش

شمارهٔ ۱۲۰

شهوت پرست مانده بود زیر بار خویش

همام تبریزی

دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرک

شمارهٔ ۱۲۱

کاب حیوان می چکانید از لب چون شکرک

همام تبریزی

که می گوید که هست این صورت از گل

شمارهٔ ۱۲۲

همه لطفی همه جانی همه دل

همام تبریزی

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیال

شمارهٔ ۱۲۳

شود منازلم از آب دیده مالامال

همام تبریزی

ما می رویم داده تو را یادگار دل

شمارهٔ ۱۲۴

نازک بود حکایت دل زینهار دل

همام تبریزی

ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دل

شمارهٔ ۱۲۵

دل به لبت داده ام جان تو و جان دل

همام تبریزی

زهی مقبل که شد پیش تو مقبول

شمارهٔ ۱۲۶

بود دایم به سودای تو مشغول

همام تبریزی

چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکول

شمارهٔ ۱۲۷

هزار دل برباید به یک دم آن کاکول

همام تبریزی

آرزومندم ولیکن کو قدم

شمارهٔ ۱۲۸

در فراقت شد وجودم کالعدم

همام تبریزی

ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام

شمارهٔ ۱۲۹

نی که بود مه که زو مهر کند نور وام

همام تبریزی

من به اومید تو از راه دراز آمده ام

شمارهٔ ۱۳۰

ناز بگذار دمی چون به نیاز آمده ام

همام تبریزی

چشم خود را دوست می دارم که رویش دیده ام

شمارهٔ ۱۳۱

عاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیده ام

همام تبریزی

من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستم

شمارهٔ ۱۳۲

عجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم

همام تبریزی

هزاران نقش گوناگون ببستم

شمارهٔ ۱۳۳

به دستانی مگر آیی به دستم

همام تبریزی

نرسیده ست به گوش تو مگر فریادم

شمارهٔ ۱۳۴

ورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم

همام تبریزی

پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدم

شمارهٔ ۱۳۵

عاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم

همام تبریزی

چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدم

شمارهٔ ۱۳۶

روز نوروز و شب قدر به یک جا دیدم

همام تبریزی

این منم در صحبت جانان که جان می پرورم

شمارهٔ ۱۳۷

گر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم

همام تبریزی

سعادتی که ز ناگه درآمدی ز درم

شمارهٔ ۱۳۸

خوش آمدی همه لطفی و مردمی و کرم