شعرِ فارسی

ای پیک راستان خبر یار ما بگو

شمارهٔ ۱۳۳

احوال گل به بلبل دستان‏سرا بگو

امر خلافت گر نیست دلخواه

شمارهٔ ۱۳۴

گردن نهادیم الحکم لله

با خون دل نوشتم نزد امام نامه

شمارهٔ ۱۳۵

انی رأیت دهرا من هجرک القیامه

وصال او ز عمر جاودان به

شمارهٔ ۱۳۶

خداوندا مرا آن ده که آن به‏

تو را می‏گویم ای جویای حق هی

شمارهٔ ۱۳۷

ز جان بنده بشنو این نه از وی‏

پیرو شریعت باش ای دل ار مسلمانی

شمارهٔ ۱۳۸

وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی

طفیل نور امامند آدمی و پری

شمارهٔ ۱۳۹

ارادتی بنما تا سعادتی ببری

کتبت قصة شوقی و مدمعی باکی

شمارهٔ ۱۴۰

بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی‏

بسی شوق تو در دل هست و می ‏دانم که می ‏دانی

شمارهٔ ۱۴۱

که هم نادیده می‏ بینی و هم ننوشته می‏ خوانی

سحر با باد می ‏گفتم حدیث آرزومندی

شمارهٔ ۱۴۲

خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

گر از روش حافظ و قرآن به در آیی

شمارهٔ ۱۴۳

هر ره که روی باز پشیمان به در آیی‏

نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی

شمارهٔ ۱۴۴

ای کوته آستینان تا کی دراز دستی‏

ای قصه بهشت ز کویت حکایتی

شمارهٔ ۱۴۵

شرح نعیم خلد ز وصلت روایتی‏

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

شمارهٔ ۱۴۶

دل بی تو به جان آمد وقتست که باز آیی‏

ای که حرمانی ما را تو روا می‏ داری

شمارهٔ ۱۴۷

مخلصان را ز بر خویش جدا می‏ داری

سلامی چو بوی خوش آشنایی

شمارهٔ ۱۴۸

بدان مردم دیده روشنایی

در طلعت تو پیدا انوار پادشاهی

شمارهٔ ۱۴۹

در غیبت تو پنهان صد حکمت الهی

یا من اشتد فیک اهوایی

شمارهٔ ۱۵۰

سیدی سیدی و مولایی

قصیدهٔ ۱ - آفرینش ارواح ائمه هدى و قصه حضرت آدم و حوا

ارواح در ازل به سراپرده بقابودند متحد همه بر ذروه علا

خلقت انوار چهارده معصوم(علیهم السلام)

از چارده ولی مسمی به هفت اسمسبع المثانیی که ز قرآن نشد جدا

امتیاز شیعیان اهل بیت

در گوش شیعه چون ز ثناشان صدا رسیدبرداشتند نغمه بر آثار آن صدا

درباره خلقت حضرت آدم‏

چون نوبت وجود به ابدان ما رسیداین کار ز آفرینش آدم شد ابتدا

سجده فرشتگان و سرکشى ابلیس

پس امر شد ملایکه را سجده آوریداین قالب خلیفه بگزیده مرا

تماس آدم با حوا

آدم چو دید صورت زیبای دلفریبدر خویش یافت جانب او میل و اشتها