گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

تا تو را شکلی بدینسان ساختند

شمارهٔ ۴۰۷

بهر مردم آفت جان ساختند

جامی

حقه لعل تو از جوهر جان ساخته اند

شمارهٔ ۴۰۸

کام هر خسته در آن حقه نهان ساخته اند

جامی

چه خجسته صبحدمی کزان گل نورسم خبری رسد

شمارهٔ ۴۰۹

ز شمیم جعد معنبرش به مشام جان اثری رسد

جامی

خاست هر سو فتنه گویی فتنه جوی من رسید

شمارهٔ ۴۱۰

بر سمند ناز ترک تندخوی من رسید

جامی

قدسیان کین پرده های سبز گردون بسته اند

شمارهٔ ۴۱۱

مهد عیش عاشقان زین پرده بیرون بسته اند

جامی

وقت آن شد کز فلک زرین حمایل بگسلند

شمارهٔ ۴۱۲

رشته پیوند مهر از مهره گل بگسلند

جامی

بس که چشمان تو خون اهل عالم ریختند

شمارهٔ ۴۱۳

پشته پشته کشته در کوی تو بر هم ریختند

جامی

آن کیست که شهری همه دیوانه اویند

شمارهٔ ۴۱۴

مفتون شده نرگس مستانه اویند

جامی

بساط زرکش شاهی چه نقش ما دارد

شمارهٔ ۴۱۵

تن برهنه ما نقش بوریا دارد

جامی

به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

شمارهٔ ۴۱۶

نرفته یک قدم خاری ز هر سو دامنم گیرد

جامی

کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیند

شمارهٔ ۴۱۷

کجا تاب آورد کز پیرهن نازک تنت بیند

جامی

وقت گل زان گونه کز گل سبزه تر می دمد

شمارهٔ ۴۱۸

کشته آن غمزه را از خاک نشتر می دمد

جامی

اشکم از دیده چو بی آن رخ گلگون بچکد

شمارهٔ ۴۱۹

لاله ها بردمد از خاک وز آن خون بچکد

جامی

ای آرزوی جان دهن از گفت و گو مبند

شمارهٔ ۴۲۰

بر عاشقان خسته در آرزو مبند

جامی

عاشق به سینه بهر تو پیکان فرو خورد

شمارهٔ ۴۲۱

مانند ریگ تشنه که باران فرو خورد

جامی

این همه خون از لب لعل تو دل چون می خورد

شمارهٔ ۴۲۲

انگبین نتوان چنین خوردن که او خون می خورد

جامی

چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

شمارهٔ ۴۲۳

دلم گردد ز غم خون خونم از مژگان فرو ریزد

جامی

هر شب ز غمت بس که دلم زار بنالد

شمارهٔ ۴۲۴

از ناله زارم در و دیوار بنالد

جامی

سرو من در سایه سنبل سمن می پرورد

شمارهٔ ۴۲۵

سبزه تر در کنار نسترن می پرورد

جامی

عید است و چون گل هر کسی خندان به روی یار خود

شمارهٔ ۴۲۶

ما و دلی چون غنچه خون بی سرو گل رخسار خود

جامی

خیز ساقی کز فروغ صبح شد خاور سفید

شمارهٔ ۴۲۷

زاغ شب را ساخت گردون چون حواصل پر سفید

جامی

ماه نو بر شکل جام آمد نماز شام عید

شمارهٔ ۴۲۸

یعنی از جام طرب خالی مباش ایام عید

جامی

شبم چون دل ز تاب تب بسوزد

شمارهٔ ۴۲۹

ز آهم بر فلک کوکب بسوزد

جامی

چون به شرح غم تو خامه نهم بر کاغذ

شمارهٔ ۴۳۰

گردد از اشک من و خانه به هم تر کاغذ