شعرِ فارسی

عمری ست نور چشم جهان بین ماست یار

شمارهٔ ۴۵۵

بی نور مانده چشم جهان بین کجاست یار

رخ زرد دارم ز دوری آن در

شمارهٔ ۴۵۶

زده باغ و دردم درون دل آذر

لله الحمد که بعد از سفر دور و دراز

شمارهٔ ۴۵۷

می کنم بار دگر دیده به دیدار تو باز

خرامان بگذر ای سرو سرافراز

شمارهٔ ۴۵۸

چو سایه سرو را از پا درانداز

از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل چهره خیز

شمارهٔ ۴۵۹

یاد کن از برگ ریز عمر و می در جام ریز

خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز

شمارهٔ ۴۶۰

دلم زان فتنه خون و دیده خونریز

تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز

شمارهٔ ۴۶۱

زین بیش میان دل و جان جنگ مینداز

دلا ز قید حریفان بی خرد بگریز

شمارهٔ ۴۶۲

تو مرغ زیرکی از دام دیو و دد بگریز

زهی مهر از رخت شرمنده مه نیز

شمارهٔ ۴۶۳

ز خیل عشق تو سلطان سپه نیز

پیر شدیم و به دل داغ جوانان هنوز

شمارهٔ ۴۶۴

ماند تن از کار و جان طالب جانان هنوز

بخش ۱ - سرآغاز

بشنو این نی چون شکایت می کنداز جدایی ها حکایت می کند

رفتی و من ملازم این منزلم هنوز

شمارهٔ ۴۶۵

ز آب مژه به کوی تو پا در گلم هنوز

آمد بهار و گلرخ من در سفر هنوز

شمارهٔ ۴۶۶

خندید باغ و چشم من از گریه تر هنوز

دیده جز خاک درت خواب نبیند هرگز

شمارهٔ ۴۶۷

تشنه در واقعه جز آب نبیند هرگز

یاد بادت که ز من یاد نکردی هرگز

شمارهٔ ۴۶۸

دل ناشاد مرا شاد نکردی هرگز

رفت عقل و صبر و هوش ای دل مکن از ناله بس

شمارهٔ ۴۶۹

کاروان چون شد روان شرط است فریاد جرس

عید شد هر کس ز یاری عیدیی دارد هوس

شمارهٔ ۴۷۰

عید ما و عیدی ما دیدن روی تو بس

آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

شمارهٔ ۴۷۱

خوبرویان کرده زانجا آیت حسن اقتباس

درین ره خضر همت همرهم بس

شمارهٔ ۴۷۲

حریم نیستی منزلگهم بس

گر روی به مردم ننمایی چه کند کس

شمارهٔ ۴۷۳

ور چشم ترحم نگشایی چه کند کس

ای باد صبح آن گل سیراب را بپرس

شمارهٔ ۴۷۴

وان ماه شب فروز جهانتاب را بپرس

بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او

بشنوید ای دوستان این داستانخود حقیقت نقد حال ماست آن

جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

شمارهٔ ۴۷۵

ناله من شنو از زمزمه چنگ مپرس

قلاش وش دیدم بتی ای وقت آن قلاش خوش

شمارهٔ ۴۷۶

کو باخت نقد دین و دل در عشق آن قلاش وش