گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۳۹

آرام در مقام رضای خدا گرفتدست کسی که دامن آل عبا گرفت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۰

کام دو جهان در قدم زاری دل هاستهر کار که شد ساخته از یاری دل هاست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۱

آنکه از داغ فراقت جگرش سوخته استیار اغیار شدن بیشترش سوخته است

سعدی شیرازی

بخش ۹ - حکایت اتابک تکله

در اخبار شاهان پیشینه هستکه چون تکله بر تخت زنگی نشست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۲

رفتی و حال دل از بسیاری غم درهم استدر چمن هر شاخ گل دور از تو نخل ماتم است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۳

زبان که منصب او پادشاهی سخن استمدام بر در دل در گدایی سخن است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۴

خون دل تا شراب احمر ماستگردش رنگ دور ساغر ماست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۵

مهربانی با خلایق پاسبان دولت استدر حقیقت دل شکستن کسرشان دولت است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۶

قسمت هرکس ز نعمت خانه اش پیمانه ای استآنکه ز ابر رحمتش هر قطره رزق دانه ای است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۷

سرگرانی زلف جانان با خط شبرنگ داشتاز پریشانی همی با سایه خود جنگ داشت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۸

دست در کار زن آخر نه ترا کاری هستنقد فرصت مده از دست که بازاری هست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴۹

در حریمش دل و جان باخته می باید رفتشمع سان پای ز سر ساخته می باید رفت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۰

در غمت بی طاقتی سیماب آسا جان ماسترفتن از رنگی به رنگی نعمت الوان ماست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۱

هر کجا می نیست گر گلشن بود غمخانه استسرو و گل کی جانشین شیشه و پیمانه است

سعدی شیرازی

بخش ۱۰ - حکایت ملک روم با دانشمند

شنیدم که بگریست سلطان رومبر نیکمردی ز اهل علوم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۲

آن را که غباری به رخ از تربت طوس استدر دیده اش اکلیل شهان تاج خروس است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۳

تنها نه در ره تو مرا شمع آه سوختتا پیه چشم بود چراغ نگاه سوخت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۴

لقمه بی تلخی و زرد و بالم آرزوستهمچو گندم یک دهن نان حلالم آرزوست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۵

وقت خود را هر که بهر این و آن گم کرده استدلبر بسیار شرین تر ز جان گم کرده است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۶

از بتان مثل تو کافر ماجرایی برنخاستخان و مان بر هم زنی شوخ بلایی برنخاست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۷

در غم شاه شهیدان زار می باید گریستروز و شب با دیده خونبار می باید گریست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۸

آه کامشب محتسب آب رخ میخانه ریختخون عشرت بر زمین بسیار بیرحمانه ریخت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵۹

چشم دل بگشا که جوش حسن اوستبرگ برگ انجمن آیینه دار حسن اوست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۶۰

حاجت هر که گذشت است ز حاجات رواستدست برداری اگر از سر خود دست دعاست