گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۲۱

ای کرده نهان شرم جمال تو پری راروی تو خجل ساخته گلبرگ طری را

جامی

شمارهٔ ۲۲

بر آستان تو عزیست خاکساران راکه نیست تخت نشینان و تاجداران را

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۸۹ - باز گفتن بازرگان با طوطی آنچ دید از طوطیان هندوستان

کرد بازرگان تجارت را تمامباز آمد سوی منزل دوستکام

جامی

شمارهٔ ۲۳

زاهدا چند به طاعات مراعات مراطاق محراب تو را کنج خرابات مرا

جامی

شمارهٔ ۲۴

کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرابرتو خواند حرف حرف این نامه درد مرا

جامی

شمارهٔ ۲۵

رو ای صبا و بگو یار دلستان مراکه وعده های دروغ تو سوخت جان مرا

جامی

شمارهٔ ۲۶

نه کوی دوست هوای چمن گذاشت مرانه یاد او هوس انجمن گذاشت مرا

جامی

شمارهٔ ۲۷

اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرانیست خاطر سوی تریاک و فسون مایل مرا

جامی

شمارهٔ ۲۸

ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرااز تو خشنودم به هر خواری که می داری مرا

جامی

شمارهٔ ۲۹

ماه من گر عیان کند خود راقبله عاشقان کند خود را

جامی

شمارهٔ ۳۰

تا دیده ام چو گل به ته پیرهن تو راگلبرگ ناز خوانده ام از لطف تن تو را

جامی

شمارهٔ ۳۱

سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما رابه خود درمانده ایم از ما زمانی وارهان ما را

جامی

شمارهٔ ۳۲

نشست اشک روان زنگ محنت از شب مانداد پرتو راحت طلوع کوکب ما

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۰ - شنیدن آن طوطی حرکت آن طوطیان و مردن آن طوطی در قفص و نوحهٔ خواجه بر وی

چون شنید آن مرغ کان طوطی چه کردپس بلرزید اوفتاد و گشت سرد

جامی

شمارهٔ ۳۳

بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ماچراغ و مشعله ندهد فروغ محفل ما

جامی

شمارهٔ ۳۴

ای خاک ته کفش تو کحل بصر ماکفشی که زنی بر سر ما تاج سرما

جامی

شمارهٔ ۳۵

ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ماالتفات خاطر پیران بود تدبیر ما

جامی

شمارهٔ ۳۶

کشته خنجر عشق است دل زنده ماغرق جمعیت او وقت پراکنده ما

جامی

شمارهٔ ۳۷

ای پریرخ مرو از خانه مارحم کن بر دل دیوانه ما

جامی

شمارهٔ ۳۸

سرود مجلس درد است آه و ناله ماحباب خون جگر لاله گون پیاله ما

جامی

شمارهٔ ۳۹

نهال قد تو آمد عصای پیری مابه راستان که مکش سر ز دستگیری ما

جامی

شمارهٔ ۴۰

نکرده قید غزالی گره گشایی ماگره ز دل نگشاید غزلسرایی ما

جامی

شمارهٔ ۴۱

غم نیست کافتد از تن فرسوده سر جداغم زان بود که ماند ازین خاک در جدا

جامی

شمارهٔ ۴۲

کجاست منزلت ای گنج دیریاب کجاکجا نشان تو یابم درین خراب کجا