گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۱ - تفسیر قول حکیم: به هرچ از راه وا مانی، چه کفر آن حرف و چه ایمان، به هرچ از دوست دور افتی، چه زشت آن نقش و چه زیبا، در معنی قوله علیه‌السلام ان سعدا لغیور و انا اغیر من سعد و الله اغیر منی و من غیر ته حرم الفواحش ما ظهر منها و ما بطن

جمله عالم زان غیور آمد که حقبرد در غیرت برین عالم سبق

جامی

شمارهٔ ۴۳

خوش آن منزل که ماهی باشد آنجاز خیل حسن شاهی باشد آنجا

جامی

شمارهٔ ۴۴

مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادااگر جانم رود گو رو بقای جان او بادا

جامی

شمارهٔ ۴۵

ز چیست تفرقه مولوی ز جمع کتبچه بود جمع کتب چون نکرد رفع حجب

جامی

شمارهٔ ۴۶

بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتابچون به رنگ شیشه ظاهر گشت شد برخود حجاب

جامی

شمارهٔ ۴۷

بده به رسم صبوح ای حریف جام شرابکه شیخ واقعه بین را گذشت عمر به خواب

جامی

شمارهٔ ۴۸

ابر تنک زند به زمین نرم نرم آبنی گرد و نی گل است نه سایه نه آفتاب

جامی

شمارهٔ ۴۹

فی ایمن الزمان اتی احسن الکتاباعنی مثال عاطفت شاه کامیاب

جامی

شمارهٔ ۵۰

گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیبزهی محال که دندان کنم چو سین زان سیب

جامی

شمارهٔ ۵۱

عن وصفک ضاقت العباراتفی ذاتک طاحت الاشارات

جامی

شمارهٔ ۵۲

ای دو گیسوت شب قدر و براتجان فدا کرده برات اهل نجات

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۲ - رجوع به حکایت خواجهٔ تاجر

بس دراز است این حدیث خواجه گوتا چه شد احوال آن مرد نکو

جامی

شمارهٔ ۵۳

ساقیا چند ذکر موت و حیاتباده در ده که کل آت آت

جامی

شمارهٔ ۵۴

زهی عشق تو را بر کفرو دین پشترخت آتش زده بر جان زردشت

جامی

شمارهٔ ۵۵

یا انیس القلوب فی الخلواتبک تأوی الوحوش فی الفلوات

جامی

شمارهٔ ۵۶

ما رند و عاشقیم و نظرباز و می پرستبر ما حرام جز می و معشوق هر چه هست

جامی

شمارهٔ ۵۷

گنج جمالی و کاینات خرابتشاهد غیبی و آب و خاک نقابت

جامی

شمارهٔ ۵۸

پیش ازان دم که قلم نقش کند حرف نخستداشت طفل دل من لوح وفای تو درست

جامی

شمارهٔ ۵۹

گدای کوی خرابات پل برهنه چراستاگر نه کفش زده فقر او به فرق غناست

جامی

شمارهٔ ۶۰

گفتم به قامتت ز کجی خوشتر است راستکرد ابرویت ز گوشه اشارت که این خطاست

جامی

شمارهٔ ۶۱

بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم استبی رخ گل نغمه بلبل نفیر ماتم است

جامی

شمارهٔ ۶۲

چشم منی بر همه کس روشن استخانه تو خانه چشم من است

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۳ - برون انداختن مرد تاجر طوطی را از قفس و پریدن طوطی مرده

بعد از آنش از قفس بیرون فکندطوطیک پرید تا شاخ بلند

جامی

شمارهٔ ۶۳

رخت روز طرب را بامداد استسر زلفت شب غم را سواد است