گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۱۹۵

یار رفت و خیربادی هم نکردزین فرامش گشته یادی هم نکرد

جامی

شمارهٔ ۱۹۶

شد دلم دیوانه وقت آمد که تدبیرش کنندزان سر زلف مسلسل فکر زنجیرش کنند

جامی

شمارهٔ ۱۹۷

چنین که حسن تو عرض جمال غیب کندخرد به دعوی عشق توام چه عیب کند

جامی

شمارهٔ ۱۹۸

دمبدم دیده که خون می ریزددل خون گشته برون می ریزد

جامی

شمارهٔ ۱۹۹

ز سدره طوبی اگر آمدن سوی تو تواندبه پایبوسی سرو تو خویش را برساند

جامی

شمارهٔ ۲۰۰

یارم به خانه ای که شب تار دررودخورشید و ماهش از در و دیوار دررود

جامی

شمارهٔ ۲۰۱

اندیشه جمال تو حیرانی آوردسودای طره تو پریشانی آورد

جامی

شمارهٔ ۲۰۲

زلف تو ماه را به سیه پوشی آوردشب را و روز را به هم آغوشی آورد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۷ - بقیهٔ قصهٔ مطرب و پیغام رسانیدن امیرالمؤمنین عُمَر -رضی الله عنه- به او آنچه هاتف آواز داد

باز گرد و حال مطرب گوش دارزانک عاجز گشت مطرب ز انتظار

جامی

شمارهٔ ۲۰۳

نه در کوه این صدا از تیشه فرهاد می خیزدز سنگ و آهن از درد دلش فریاد می خیزد

جامی

شمارهٔ ۲۰۴

آن که خودرو لاله اش داغ نهانم تازه کردسبزه ترکز لبش برخاست جانم تازه کرد

جامی

شمارهٔ ۲۰۵

خطت کز طرف نسرین سربرآوردبه تاراج دل و دین سربرآورد

جامی

شمارهٔ ۲۰۶

هر شب به تو مه روی به همخانگی آردبر شمع تو پروانه ای پروانگی آرد

جامی

شمارهٔ ۲۰۷

دل با غمت آشناییم دادوز صبر و خرد جداییم داد

جامی

شمارهٔ ۲۰۸

یار ما عزم سفر کرد خدا یارش بادوز خطرهای سفر جمله نگهدارش باد

جامی

شمارهٔ ۲۰۹

باز ازین راه صدای جرسی می آیدگویی از منزل معشوق کسی می آید

جامی

شمارهٔ ۲۱۰

نی رخ آن مه چنینم بی دل و دین می کندهرچه با من می کند آن زلف مشکین می کند

جامی

شمارهٔ ۲۱۱

آمد ازملک عشق لشکر دردمرد باید کنون که گیرد مرد

جامی

شمارهٔ ۲۱۲

سبزه از طرف چمن می خیزدخطت از برگ سمن می خیزد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۸ - گردانیدن عمر رضی الله عنه نظر او را از مقام گریه کی هستیست به مقام استغراق

پس عمر گفتش که این زاری توهست هم آثار هشیاری تو

جامی

شمارهٔ ۲۱۳

تو تنگ چشمی آن شوخ بین چو ناز کندکه چشم سوی محبان به صرفه باز کند

جامی

شمارهٔ ۲۱۴

آن سهی سرو چو گلگشت لب جو می کردبلبل از شاخ سمن وصف رخ او می کرد

جامی

شمارهٔ ۲۱۵

نام لبت چون به زبان می آیدآب حیاتم به دهان می آید

جامی

شمارهٔ ۲۱۶

ناله دردناک می آیدزین دل چاک چاک می آید