گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۴۳۵

سرو من بر رخ گل جعد سمن سای منهگرد مه سلسله زلف شب آسای منه

جامی

شمارهٔ ۴۳۶

ای مرا از آتش سودای تو جان سوختهپیرهن از تن تن از دل دل ز هجران سوخته

جامی

شمارهٔ ۴۳۷

خوش آنکه بود ز تو خانه ام پریخانهکجا شدی که شدم بی رخ تو دیوانه

جامی

شمارهٔ ۴۳۸

ای شکل قدت پیکری از سیم سارا ریختههر دم ز شاهان لشکری سرهات در پا ریخته

جامی

شمارهٔ ۴۳۹

ماییم ز مشرب مغانهدر کوی مغان گرفته خانه

جامی

شمارهٔ ۴۴۰

ای چو جان در دل من جا کردهعقل را عشق تو شیدا کرده

جامی

شمارهٔ ۴۴۱

ای به بالا بلای جان همهکوته از وصف تو زبان همه

جامی

شمارهٔ ۴۴۲

منم عاشق و بیدل و مبتلاز عشق تو افتاده در صد بلا

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست

بانگ می آمد که ای طالب بیاجود محتاج گدایان چون گدا

جامی

شمارهٔ ۴۴۳

تا چو قدح با دل پر خون نییکام ستان زان لب میگون نیی

جامی

شمارهٔ ۴۴۴

چون هوای باغ با این شکل موزون کرده ایاز لب خندان درون غنچه را خون کرده ای

جامی

شمارهٔ ۴۴۵

چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نییکه جز به جانب اغیار تیزگام نیی

جامی

شمارهٔ ۴۴۶

خوی خود را کرده ای چون روی و نیکو کرده ایعشقبازان را به خوی نیک بدخو کرده ای

جامی

شمارهٔ ۴۴۷

انت شمس البقا و غیرک فیکل شی ء سواک لیس بشی

جامی

شمارهٔ ۴۴۸

بیا بیا که صدای درای و بانگ حدیهمی دهد خبر از قرب هودج لیلی

جامی

شمارهٔ ۴۴۹

فداک امی یا غایة المنی و ابیبسوخت جان من از جان من چه می طلبی

جامی

شمارهٔ ۴۵۰

ماییم شسته زآب می دست از همه آلودگیسوده سری در پای خم وز درد سر آسودگی

جامی

شمارهٔ ۴۵۱

تویی آن آفتاب عالم آرایکه داری در دل هر ذره ای جای

جامی

شمارهٔ ۴۵۲

آمدی و آتشم به خانه زدینلت ماکان منتهی آمدی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۲ - فرق میان آنک درویش است به خدا و تشنهٔ خدا و میان آنک درویش است از خدا و تشنهٔ غیرست

نقش درویشست او نه اهل ناننقش سگ را تو مینداز استخوان

جامی

شمارهٔ ۴۵۳

بر اوج حسن چون خورشید فردیولی هرگز به گرد ما نگردی

جامی

شمارهٔ ۴۵۴

چند باشم چشم بر در گوش بر آواز پایروزی از راه ترحم بر من بیدل درآی

جامی

شمارهٔ ۴۵۵

خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسیتا درین ره ننهی پای به جایی نرسی

جامی

شمارهٔ ۴۵۶

همی دهد خبر از گل نسیم صبحدمیز گشت باغ میاسا به عذر بی درمی