گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۵۶

از دو چشم تو مست بسیار استوز لبت می پرست بسیار است

جامی

شمارهٔ ۵۷

خط به گرد رخت درآمده استالله الله چه درخور آمده است

جامی

شمارهٔ ۵۸

شیوه عقل از دل دیوانه بیرون کردنیستناموافق هرچه هست از خانه بیرون کردنیست

جامی

شمارهٔ ۵۹

از تنگهای شکر ناب آن دهن به استوز میوه های باغ بهشت آن ذقن به است

جامی

شمارهٔ ۶۰

به غمزه چشم تو درس ستمگری آموختبه خط لبت سبق روح پروری آموخت

جامی

شمارهٔ ۶۱

آن غمزه زن چو گرد گلستان برآمده ستاز شاخ گل نه غنچه که پیکان برآمده ست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۳ - باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل

چون گناه و فسق خلقان جهانمی شدی بر هر دو روشن آن زمان

جامی

شمارهٔ ۶۲

داد از تو که هیچت روش داد نمانده ستفریاد که پیشت سر فریاد نمانده ست

جامی

شمارهٔ ۶۳

رند دردی کش که با می دارد ایمانی درستدر ازل بسته ست با پیمانه پیمانی درست

جامی

شمارهٔ ۶۴

نماند جا که تر از ابر دیده ما نیستولی چه سود که آن مه در ابر پیدا نیست

جامی

شمارهٔ ۶۵

راهت از دیده رفتنم هوس استسر به راه تو خفتنم هوس است

جامی

شمارهٔ ۶۶

ای خوش آن عاشق که با یار خود استزنده از دیدار دلدار خود است

جامی

شمارهٔ ۶۷

خیال لعل لبت با صفای سینه خوش استشراب صاف عقیقین در آبگینه خوش است

جامی

شمارهٔ ۶۸

چو نقشبند ازل نخل دلربای تو بستدل شکسته عشاق در هوای تو بست

جامی

شمارهٔ ۶۹

منم که دعوی عشق تو رسم و راه من استگواه صدق درین دعوی اشک و آه من است

جامی

شمارهٔ ۷۰

طالب علم نظر شو خود جز این تحصیل چیستحاصل تحصیل دیگر غیر قال و قیل چیست

جامی

شمارهٔ ۷۱

باز عید آمد و مهر از دهن خم برخاستداد ساقی می و مطرب به ترنم برخاست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۴ - به عیادت رفتن کر بر همسایهٔ رنجور خویش

آن کری را گفت افزون مایه ایکه ترا رنجور شد همسایه ای

جامی

شمارهٔ ۷۲

آن چه نور است که از وادی بطحا برخاستکه همه کون و مکانش به تماشا برخاست

جامی

شمارهٔ ۷۳

جز مرغ غمت کرده به دل خانه کسی نیستجاساخته جز جغد به ویرانه کسی نیست

جامی

شمارهٔ ۷۴

ساقیا دور فلک منشور عید آورده استماه نو میخانه را زرین کلید آورده است

جامی

شمارهٔ ۷۵

تا کی از شوق لبت تشنه جگر خواهم زیستبا دل سوخته و دیده تر خواهم زیست

جامی

شمارهٔ ۷۶

مه که از خجلت آن شمع شکرلب بگریختتا که رسوا نشود روز شباشب بگریخت

جامی

شمارهٔ ۷۷

منجم می کند از ماه و خور بحثز ماه رویت ارباب نظر بحث