گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۳۴

گنج مراد را که بر او قفل ابتلاستدندانه کلید ز دندان اژدهاست

جامی

شمارهٔ ۳۵

روی خوش تو مطلع صبح صباحت استخط لب تو سبزی خوان ملاحت است

جامی

شمارهٔ ۳۶

امشب ز شغل شاعریم حال دیگر استهمچون ردیف قافیه پیشم مکرر است

جامی

شمارهٔ ۳۷

آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور استبر آفتاب سنبل او سایه گستر است

جامی

شمارهٔ ۳۸

تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر استزان عنبرین شمامه مشامم معطر است

جامی

شمارهٔ ۳۹

این کلبه نشیمن نیاز استخلوتگه محرمان راز است

جامی

شمارهٔ ۴۰

به ابروان مه من در خم فلک طاق استبه روی روشن خود نور چشم آفاق است

جامی

شمارهٔ ۴۱

جهد مل کن که باز عهد گل استعهد گل را قرینه جهد مل است

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۱ - دعا کردن بلعم با عور کی موسی و قومش را از این شهر کی حصار داده‌اند بی مراد باز گردان و مستجاب شدن دعای او

بلعم باعور را خلق جهانسغبه شد مانند عیسی زمان

جامی

شمارهٔ ۴۲

چو در طریق ارادت نگار ما دودل استبه هر کجا رود از کوی یکدلان بحل است

جامی

شمارهٔ ۴۳

توسنت را رکاب ماه نو استدر رکاب تو مه پیاده رو است

جامی

شمارهٔ ۴۴

واله عشق تو را تمییز خار از گل کی استدید دیوانه بهار خرم و گفتا دی است

جامی

شمارهٔ ۴۵

بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی استکه گل در او رخ ساقی و لاله جام می است

جامی

شمارهٔ ۴۶

ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایتبر وی لباس خوبی چست است چون قبایت

جامی

شمارهٔ ۴۷

رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایتیک گام بس به فرقم از نعل بادپایت

جامی

شمارهٔ ۴۸

همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویتکه هرکش خواند آرد سجده در محراب ابرویت

جامی

شمارهٔ ۴۹

بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیستلحنهای خوش ز منقارت چو موسیقار چیست

جامی

شمارهٔ ۵۰

حسنت از خط رونق دیگر گرفتشیوه عاشق کشی از سر گرفت

جامی

شمارهٔ ۵۱

ما را به غم تو هیچ کم نیستتا هست غم تو هیچ غم نیست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۲ - اعتماد کردن هاروت و ماروت بر عصمت خویش و امیری اهل دنیا خواستن و در فتنه افتادن

همچو هاروت و چو ماروت شهیراز بطر خوردند زهرآلود تیر

جامی

شمارهٔ ۵۲

کهن رواق فلک منزل اقامت نیستحریم کجروشان جای استقامت نیست

جامی

شمارهٔ ۵۳

رخت خطی به مشک تر نوشته ستبراتی بر گل از عنبر نوشته ست

جامی

شمارهٔ ۵۴

دلم نقطه درد افتاده استدرین نقطه کی فرد افتاده است

جامی

شمارهٔ ۵۵

بیدلی را بلایی افتاده ستکش چو تو دلربایی افتاده ست