گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۱۲

کو قاصدی که شرح غم اشتیاق راسازم پر از غزل چو خراسان عراق را

جامی

شمارهٔ ۱۳

عارض ز خط آراسته شد نوش لبم رابرهم زد ازان عارض و خط روز و شبم را

جامی

شمارهٔ ۱۴

نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا راکه قبله گاه کنم خیمه گاه سلمی را

جامی

شمارهٔ ۱۵

جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مراگر کنی پروای من پروای کس نبود مرا

جامی

شمارهٔ ۱۶

پاره پاره دل حزین مرابین شرار آه آتشین مرا

جامی

شمارهٔ ۱۷

عید شد و عالمی کشته جولان تو راتا که قبول اوفتد از همه قربان تو را

جامی

شمارهٔ ۱۸

چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما راکه نپسندد نظر در روی خود یک چشم زد ما را

جامی

شمارهٔ ۱۹

خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ماغنچه کم خاسته زین خار چو پر خون دل ما

جامی

شمارهٔ ۲۰

به سبز خطی یار و سفیدمویی ماکه جز به خون جگر نیست سرخرویی ما

جامی

شمارهٔ ۲۱

ای خسته دل شکسته مااز طالع ناخجسته ما

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیه‌السلام کی آینه‌ای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی

گفت یوسف هین بیاور ارمغاناو ز شرم این تقاضا زد فغان

جامی

شمارهٔ ۲۲

گر در دلم از داغ نوت ماند اثرهاغم کی خورم این نیز به بالای دگرها

جامی

شمارهٔ ۲۳

هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جداز آتشم شمع جدا سوزد و پروانه جدا

جامی

شمارهٔ ۲۴

دستم از جور رقیب است ز دامان حبیبکوته ای کاش رسیدی به گریبان رقیب

جامی

شمارهٔ ۲۵

زلف معشوق به دست دگران است امشبنوبت دولت کوته نظران است امشب

جامی

شمارهٔ ۲۶

ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیبدر کجی راست به هم خوی تو و خوی رقیب

جامی

شمارهٔ ۲۷

ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپخوی مگس گرفته به هر انگبین مچسپ

جامی

شمارهٔ ۲۸

زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذاتحیات و دولت وصل تو متحد بالذات

جامی

شمارهٔ ۲۹

پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هستدست بسیار است جان من بلی بالای دست

جامی

شمارهٔ ۳۰

چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشتچه فرق از حرم کعبه تا حریم کنشت

جامی

شمارهٔ ۳۱

صبحدم داشتم از غنچه نشکفته شگفتکه چرا سر دل از بلبل آشفته نهفت

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم

پیش از عثمان یکی نساخ بودکو به نسخ وحی جدی می نمود

جامی

شمارهٔ ۳۲

تا کرد جا به گوشم آوازه جمالتخلوتسرای دل شد جولانگه خیالت

جامی

شمارهٔ ۳۳

ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامتشکر خدا که آمد باز از سفر سلامت