گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۱۸۷

مشو فریفته حسن صورت ای درویشبه روی شاهد معنی گشای دیده خویش

جامی

شمارهٔ ۱۸۸

آشیان می سازد از خس بلبل بی صبر و هوشمی کند ز اغیار حال خویش را خاشاک پوش

جامی

شمارهٔ ۱۸۹

چون نهفتی آن دو رخ بگشا لب خندان خویشجلوه ده بر بیدلان یک غنچه از بستان خویش

جامی

شمارهٔ ۱۹۰

نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورشنبینم خانه ای در شهر دور از فتنه و شورش

جامی

شمارهٔ ۱۹۱

خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالشکه برد رسم و اثر گردش مه و سالش

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۶۶ - جواب گفتن امیر المؤمنین کی سبب افکندن شمشیر از دست چه بوده است در آن حالت

گفت من تیغ از پی حق می زنمبنده حقم نه مامور تنم

جامی

شمارهٔ ۱۹۲

خط عنبرین بر شکر مکشطوق مشک چین گرد خور مکش

جامی

شمارهٔ ۱۹۳

دم زد دل از سر غمت از سرزنش خون کردمشگرم از میان مردمان چون اشک بیرون کردمش

جامی

شمارهٔ ۱۹۴

ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوشگرد آن حلقه زده زلف سمن سای تو خوش

جامی

شمارهٔ ۱۹۵

ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوشدل به نسیم تو شاد جان به هوای تو خوش

جامی

شمارهٔ ۱۹۶

نازنینا یک شبی با عاشقان دمساز باشتاج رعنایی به سر سلطان تخت ناز باش

جامی

شمارهٔ ۱۹۷

چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانشندارد تازه جز باران اشک دل فگارانش

جامی

شمارهٔ ۱۹۸

نه به لطف از ستم دوست توان یافت خلاصنه به صبر از الم دوست توان یافت خلاص

جامی

شمارهٔ ۱۹۹

چو خوش دمیده تو را خط به گرد آن عارضبنفشه زار بود خط و گلستان عارض

جامی

شمارهٔ ۲۰۰

چون نسخه جمال تو خالیست از غلطدر وی چرا کشند لب و عارض تو خط

جامی

شمارهٔ ۲۰۱

دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظز باغ و راغ بجز رنگ و بو ندارد حظ

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۶۷ - گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم به گوش رکابدار امیرالمؤمنین علی کرم الله وجهه کی کشتن علی بر دست تو خواهد بودن خبرت کردم

من چنان مردم که بر خونی خویشنوش لطف من نشد در قهر نیش

جامی

شمارهٔ ۲۰۲

زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمعاشک شد یکسر تنم وز دیده می رانم چو شمع

جامی

شمارهٔ ۲۰۳

عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغتند بگذشت و ز حالم نظری داشت دریغ

جامی

شمارهٔ ۲۰۴

کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلفبه حله روی نهادم ز حله رو به نجف

جامی

شمارهٔ ۲۰۵

صوفی شهر آن به انواع فضایل متصفباده خورد و شد به فضل باده خواران معترف

جامی

شمارهٔ ۲۰۶

حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرفگرد مواید کرم اهل صفا کشیده صف

جامی

شمارهٔ ۲۰۷

شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیفبعد عمری کامد از من بی خبر بگذشت حیف

جامی

شمارهٔ ۲۰۸

دنت منازل من کنت منه بالاشواقگذشت مدت هجران و روزگار فراق