گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۲۹۶

هر روز که در میدان چوگان زدن آغازیبس کس که کند پیشت چون گوی سراندازی

جامی

شمارهٔ ۱ - فی توحیده سبحانه و تعالی

آن که تسبیح حصا بر صدق او آمد گواگاه احصای ثنایت گفته لا احصی ثنا

جامی

شمارهٔ ۲ - مناجات

ایا کاشف الاسرار و یا فایض الانوارویا مقصد الابرار و یا مونس الاحرار

جامی

شمارهٔ ۳ - فی نعت النبی صلی الله علیه و سلم

نگار من شتر انگیخت رو به حجره منپذیره شترش رفت جان ز حجره تن

جامی

شمارهٔ ۴ - القصائد

سحر چو بر دل من تافت نور صبح نشورصدای صیحه قوموا شنیدم از دم صور

جامی

شمارهٔ ۵ - قصیده اخری

این نه قصر است همانا که بهشت دگر استکه گشاده به رخ اهل صفا هشت دراست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵ - اندرز کردن صوفی خادم را در تیمار داشت بهیمه و لا حول خادم

صوفیی می گشت در دور افقتا شبی در خانقاهی شد قنق

جامی

شمارهٔ ۶ - در جواب انوری واقع شده است

هرکه را در دهان زبان باشددر ثنای شه جهان باشد

جامی

شمارهٔ ۷ - در جواب نامه سلطان روم

چو از تنوع اوضاع گنبد دایربیاض صبح نمود از سواد شب ظاهر

جامی

شمارهٔ ۸ - قصیدة اخری

وه این چه بارگیست که بهر تجملشزیبد ز زرکش اطلس چرخ فلک جلش

جامی

شمارهٔ ۹ - وایضا له

ای ماه نوت تراشه سمبر سنبله داسه بسته از دم

جامی

شمارهٔ ۱۰ - مرثیه خواجه عبیدالله قدس الله تعالی روحه

موج زن می بینم از هر دیده طوفان غمیمی رسد در گوشم از هر لب صدای ماتمی

جامی

شمارهٔ ۱۱ - یک قصیده

آن که بودی آفتاب آسا جهان پر نور ازوروز شادی بر جهانی شد شب غم دور ازو

جامی

شمارهٔ ۱۲ - یک قصیده

کو در ادراک حقایق نکته دانیهای اودر بیان نکته ها شیرین زبانیهای او

جامی

شمارهٔ ۱۳ - یک قصیده

نیست باران این که می بارد ز ابر نوبهارگوییا افلاکیان بر خاکیانند اشکبار

جامی

شمارهٔ ۱۴ - یک قصیده

شد بساط خرمی طی در جهان زین واقعهزیر و بالا شد زمین و آسمان زین واقعه

جامی

شمارهٔ ۱۵ - یک قصیده

ماتم او رخنه در سور سمرقند اوفکندگویی امروز از بخارا رفت شاه نقشبند

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۶ - حکایت مشورت کردن خدای تعالی در ایجاد خلق

مشورت می رفت در ایجاد خلقجانشان در بحر قدرت تا به حلق

جامی

شمارهٔ ۱۶ - فی تاریخ وفاتة قدس سره

به بوستان ولایت کهن درخت بلندکه عمرها به سر اهل فقر سایه فکند

جامی

شمارهٔ ۱۷ - تاریخ دیگر

به هشتصد و نود و پنج در شب شنبهکه بود سلخ مه فوت احمد مرسل

جامی

شمارهٔ ۱

درین نشیمن ادبار جامیا کاریاگر کنی نه چنان کن که شرمسار شوی

جامی

شمارهٔ ۲

در فنون شاعری جامی ز حد بردی سخنوقت آن آمد که در کنج خموشی جا کنی

جامی

شمارهٔ ۳

هرکسی گفتیم که پیر شویتا جوانیم رسم و آیین بود

جامی

شمارهٔ ۴

ز بس کز آشنایان زخم خوردمزند گر حلقه گردم اژدهایی