گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۳

از شرم زبانم به گلستان تو بسته ستصد نکته به یک خنده پنهان تو بسته ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۴

یاری که غمی می برد از یاد شراب استخون گرمی اگر هست درین بزم کباب است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۵

به گرد عارض او خط عنبرین پیداستچو سبزه ای که بر اطراف یاسمین پیداست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۶

عالم تمام از رخ جانانه روشن استاز یک چراغ کعبه و بتخانه روشن است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۷

احساس مبدل شد و محسوس همان استصد شمع فزون سوخته فانوس همان است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۸

صبح را لمعه نور از ید بیضای دل استآتش طور فروغ رخ موسای دل است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۹

ای وقف شهیدان تو صحرای قیامتآوازه ای از کوی تو غوغای قیامت

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۰ - جمع آمدن عمران به مادر موسی و حامله شدن مادر موسی علیه‌السلام

شب برفت و او بر آن درگاه خفتنیم شب آمد پی دیدنش جفت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۰

تلقین حجت از لب جانانم آرزوستمن کافر محبتم ایمانم آرزوست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۱

زان پیشتر که باده به پیمانه آشناستچشم ترم به گریه مستانه آشناست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۲

دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفتذوق مستی داشتم چون گل ایاغ از دست رفت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۳

قدح تا گرفتم بهاری به سر رفتبهاری مگو روزگاری به سر رفت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۴

تیغت به سرم خمار نگذاشتحسرت به دل فگار نگذاشت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۵

نه تنها گل گریبان چاک بازار است از دستتکه در جیب چمن صد پیرهن خار است از دستت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۶

پیغام غنچه با دم مشکل گشای کیستبوی گل گسسته عنان در هوای کیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۷

یا رب این غنچه دهن مست ز میخانه کیستعهد و پیمان لبش با لب پیمانه کیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۸

گرمی مهر به ویرانه و آباد یکی ستحسن اگر تیغ کشد بنده و آزاد یکی ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۹

حق را بطلب مسجد و میخانه کدام استاز باده بگو شیشه و پیمانه کدام است

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۱ - وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی

وا مگردان هیچ ازینها دم مزنتا نیاید بر من و تو صد حزن

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۰

شمع سان با تو شبم رفت و تمنا مانده ستهمه تن صرف نظر گشت و تماشا مانده ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۱

به تن ز باده عشق تو رنگ و بو کافی ستهمین قدر که نمی هست در سبو کافی ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۲

زان شراری که نهان در دل خارا می سوختشمع در انجمن و لاله به صحرا می سوخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۳

فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوختگیاه تشنه جگر بودم آفتابم سوخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۴

نگاه گوشه آن چشم میگسارم سوختز نارسایی ساقی دل فگارم سوخت