گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۲۶

افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شدموی سفید در رگ این طفل شیر شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۲۷

پری گر وا کنم پروانه شمع تو خواهم شدسمندر ساز آتشخانه شمع تو خواهم شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۲۸

فقرم کجا ز جلوه دنیا زبون شودموج سراب دام ره خضر چون شود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۲۹

جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شودچه غم است اینکه به کام دل احباب شود

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۵ - خواندن آن دو ساحر پدر را از گور و پرسیدن از روان پدر حقیقت موسی علیه السلام

بعد از آن گفتند ای مادر بیاگور بابا کو تو ما را ره نما

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۰

خجل در برم عقل نادان نشیندچو زاهد که در بزم مستان نشیند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۱

بفشه چون ز بناگوش یار برخیزدخروش بلبل وبوی بهار برخیزد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۲

فروزان کن ز رخ کاشانهای چندبسوزان شمع من پروانه اى چند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۳

خوشا شمعی که سر تا پا بسوزدبسازد با خود و تنها بسوزد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۴

نگاه گرم چو رخسار آتشین تو بوسدعرق چو شبنم گستاخ یاسمین تو بوسد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۵

روی تو به خورشید فلک نور فروشدزلف تو به بختم شب دیجور فروشد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۶

در دیده من غیر رخ یار نگنجددر آینه جز پرتو دیدار نگنجد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۷

نخست از عاشقان بی جرمی آن نامهربان رنجدبه این زودی چرا کس رنجد و از دوستان رنجد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۸

قاصدی کو که پیامی بر دل دار بردسوی گلشن خبر مرغ گرفتار برد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۳۹

با تیغ بازی مژه ات جان که می برداز چنگ کفر زلف تو ایمان که می برد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۶ - جواب گفتن ساحر مرده با فرزندان خود

گفتشان در خواب کای اولاد مننیست ممکن ظاهر این را دم زدن

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۰

در صیدگاه ناز تو بسمل به خون تپددر خون تپد ولیک نه چون دل به خون تپد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۱

دمی که از رخ ساقی خوی حجاب چکدمرا ز هر بن مو موج پیچ و تاب چکد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۲

بوی زلفی به گریبان صبا ریخته اندطرفه شوری به دماغ دل ما ریخته اند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۳

چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزددل شکسته اش از هر شکن فرو ریزد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۴

مبادا رو کسی زان قبله ابرو بگرداندکه کافر می شود از قبله هرکس رو بگرداند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۵

درکشوری که مهر و وفا می فروختندخوبان متاع جور و جفا می فروختند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۶

شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماندنگاه ناز او مژگان خواب آلوده را ماند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۳۴۷

کوته نظران زلف سیه کار نداننداین مرده دلان فیض شب تار ندانند