گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۲

از سخن یک جو نه بر قدر سخن پرور فزودکی ز گوهر بر بهای رشته گوهر فزود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۳

بس که گوهر بر کنارم چشم خون پالا فشاندبی نیازیم آستین چون موج بر دریا فشاند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۴

از زمین و آسمان هرگز دلم آبی نخوردتر نمی گردد دماغ خواهشم زین صاف و درد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۵

کسی که در طلبش درد جستجو داردهمیشه گریه چو گرداب در گلو دارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۶

زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شودممنون چرب نرمی مرهم نمی شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۷

چو آفتاب جمال تو آشکاره شودچراغ لعل به فانوس سنگ خاره شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۸

غنچه در صحن چمن دل را نه آسان واکنداین گره را قطره شبنم به دندان واکند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۹

سوار شو که جمالت یکی شودخوش آب و رنگ شود چون نگین سوار شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۰

چه کامها که قدح از تو برنمی گیردچه مایه فیض کزان لعل تر نمی گیرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۱

گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی داردچرا می پوشی از حق چشم باطل دیدنی دارد

سعدی شیرازی

بخش ۳۸ - گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر

میان دو بدخواه کوتاه دستنه فرزانگی باشد ایمن نشست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۲

آمدی چون چشم روزن دیده بیخواب از تو شدهمچو گوهر خلوتم لبریز مهتاب از تو شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۳

پیچ و خم مو را چو آن مشکین سلاسل می دهدداد بی تابی دلم چون مرغ بسمل می دهد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۴

چو او در بزم ارباب هوس می رفت و می آمدمرا جان در بدن همچون نفس می رفت و می آمد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۵

آشنا با عشق اگر شد عقده دل واشودقطره دریا می شود چون واصل دریا شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۶

در دل آنانکه غم یار نهان می دارندشعله ای را بخس و خار نهان می دارند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۷

سالکانی که به خورشید رخت دل بستندشبنم آسا به نگه سوی تو محمل بستند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۸

کامت چو در شوی به خطرها همی دهنددر بحر غوطه زن که گهرها همی دهند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۳۹

چو از فکر کام تو حاصل شودزبان خار پیراهن دل شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۴۰

هرکه در عشقت ز مژگان اشک نابش می چکدغالبا خوناب خامی از کبابش می چکد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۴۱

آنکه زلفش به دلم دست تطاول پیچددود در خلوتش از نکهت سنبل پیچد

سعدی شیرازی

بخش ۳۹ - گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشی

چو شمشیر پیکار برداشتینگه دار پنهان ره آشتی

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۴۲

عجزم از عشق محال است عنان تاب شودحسن این بادیه سد ره سیلاب شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۴۳

بلبلی نیست دل خسته که نالان نشودداغ عشق تو گلی نیست که خندان نشود