گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۱

باز دل زآتش سودای تو درمی گیردسوختن شمع صفت باز ز سر می گیرد

سعدی شیرازی

بخش ۳۵ - گفتار اندر تقویت مردان کار آزموده

به پیکار دشمن دلیران فرستهژبران به ناورد شیران فرست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۲

شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلنددر جهان غوغا از آن بالای موزون شد بلند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۳

هر که از چشم تو کیفیت والا دارداز تماشای لبت نشیه دو بالا دارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۴

اسم باید که موافق بمسمی باشدزشت رو کی سزد ار نام جمالا باشد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۵

ز آهم حسن روی یار بی اندازه می گرددصبا رخساره میگون گل را غازه می گردد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۶

خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کندمی کند دانسته یادم تا فراموشم کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۷

غبارم بر فلک پرواز مانند ملک داردهنوز آن کینه جو کین مرا همچون فلک دارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۸

نخل بلندی است عشق داغ تو بارش بودعالم دیوانگی جوش بهارش بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۹

در فضای سینه چون شاهین یادش بر پردمرغ هوشم با تذرو رنگ پر در پر پرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۰

هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازدنگه را نوبهار جلوه اش دیوانه می سازد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۱

دل غافل ز ریاضت به صفایی نرسیدمست چندانکه ز خود ر فت به جایی نرسید

سعدی شیرازی

بخش ۳۶ - گفتار اندر دلداری هنرمندان

دو تن پرور ای شاه کشور گشاییکی اهل رزم و دگر اهل رای

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۲

آه اگر از پیش چشم آن سرو قامت بگذردچون ز پیشم بگذرد بر من قیامت بگذرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۳

با لب خشک آنکه در عشق تو دامن تر کندمی رسد گر ناز بر سلطان بحر و بر کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۴

از خطش آیینه عارض مکدر می شوداین کتاب آخر ازین شیرازه ابتر می شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۵

از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آردکه سیر اومرا از خنده گل یاد می آرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۶

زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتدچنان رخسارش افروزد که آتش در فرنگ افتد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۷

نه همین عشق سر و تن دل و جان را هم خوردلخت لخت جگر شیردلان را هم خورد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۸

مار زلفش را نمی دانم چه افسون می کندمشک را در نافه آهوی چین خون می کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۱۹

بگو به پیرمغان که شبها به روی میخواره درنبنددکه هر که بهر شکست دلها کمر ببندد کمر نبندد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۰

تنها نه چرخ بی سر و پا رقص می کندهر ذره ای ز شوق جدا رقص می کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۲۱

به لقای تو هر آن دیده که روشن باشدهمه جا در نظرش وادی ایمن باشد

سعدی شیرازی

بخش ۳۷ - گفتار اندر حذر کردن از دشمنان

نگویم ز جنگ بد اندیش ترسدر آوازه صلح از او بیش ترس