گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۷۹

ز چشمم جز سرشک لعل گون بیرون نمی آیدبلی هرگز در از دریای خون بیرون نمی آید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۰

لاله آسا هر که در عشق تو خون آشام شداز حلاوت پای تا سر یک دهن چون جام شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۱

بی تو چشمم حلقه گلدام حیرانی مباددود دل مرغوله زلف پریشانی مباد

سعدی شیرازی

بخش ۳۳ - گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکرکشی

همی تا برآید به تدبیر کارمدارای دشمن به از کارزار

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۲

زفن خویش نفعی اهل فن هرگز نمی یابدزبان چون گوش فیضی از سخن هرگز نمی یابد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۳

کس به سعی از پای دل زنجیر نتواند گشوداین گره را ناخن تقدیر نتواند گشود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۴

بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بوددر گلو ما را نفس چون ناله در منقار بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۵

سرخی از لعل تو زایل به مکیدن نشودهیچ کم لاله ازین باغ به چیدن نشود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۶

زهجرت همچو خارا در تنم آتش نهان باشدبه رنگ شمع محفل شعله مغز استخوان باشد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۷

دلا ببال که روزی غبار خواهی شدغبار توسن آن شهسوار خواهی شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۸

غنچه تا بگشود لب خونین دلم آمد به یادلاله را دیدم چراغ محفلم آمد به یاد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۸۹

گل داغ سر پرشور سودا عالمی داردتکلف بر طرف دیوانگیها عالمی دارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۰

شور خندیدن گل چون به سر جوش آیدیادم از قهقهه آن بت می نوش آید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۱

رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختندپرتو مهتاب در پرویزن گل بیختند

سعدی شیرازی

بخش ۳۴ - گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امن

دلاور که باری تهور نمودبباید به مقدارش اندر فزود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۲

یاد رخسار تو تا در جیب دل گلها فشاندچشم خونین تخم حسرت در کنار ما فشاند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۳

اشکم چون خون زدیده چکان بی تو می رودآهم به رنگ شعله طپان بی تو می رود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۴

دلم را گریه بر مژگان آتش بار می آردسرشکم راز پنهان را بروی کار می آرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۵

در سینه آنچه این دل مایوس می کندکی در فرنگ ناله ناقوس می کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۶

رفتی و نقش فنایت زیب آن کاشانه ماندصورت حال تو بر دیوار این دیوانه ماند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۷

بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بودشاخ و برگ نخل همچون ریشه ای در خاک بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۸

زجوش ناز دندانت در نایاب را ماندتبسم بر لبت صبح شب مهتاب را ماند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۵۹۹

تا غنچه دل بلبل گل پیرهنی شدهر قطره خون در تن زارم چمنی شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۶۰۰

شوخی ات چون شیوه عاشقکشی بنیاد کردفتنه را چشم تو سرخیل صف بیداد کرد