گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۰۶

گل را ورقم رونق بازار شکستهاین خامه کله گوشه به گلزار شکسته

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۰۷

سحر آمد ندا ز میخانهکای خرابات گرد دیوانه

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۰۸

صبوحی از چمن مستانه پیراهن قبا کردهچو بوی گل گذشتی تکیه بر دوش صبا کرده

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۰۹

خوش تلخ عتاب آمده ای حرف به جا چهنوشین لبت اغیار مکیدند به ما چه

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۳ - مخفی بودن آن درختان از چشم خلق

این عجب تر که بریشان می گذشتصد هزاران خلق از صحرا و دشت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۰

دوشین چو شفق بودم خون جگر آلودهکان ماه به شهر آمد گرد سفر آلوده

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۱

مژگان نگر چو عربده جویان برآمدهخنجر به دست بر زده دامان برآمده

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۲

نمی بینم کسی از آشنارویان به جا ماندهدر این غربت همین آیینه زانو به ما مانده

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۳

گر غمزه اش به یغما دل را ز ما گرفتهپیکان او به از دل در سینه جا گرفته

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۴

دل داغ تو را به جان گرفتهجان درد تو جاودان گرفته

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۵

در دیده نگاه تو که از جوش فتادهمستی ست که در میکده خاموش فتاده

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۶

رسید از عرق آن شاخ گل گلاب زدهچو لاله عارض گلبرگش آفتاب زده

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۷

رگ در تنم ز شورش سودا گسیختهپیوند من ز جان شکیبا گسیخته

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۸

به جلوه های رسا سرفراز می آییمگر ز غارت عمر دراز می آیی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۱۹

سر چه باشد که تو در راه وفا نگذاریهمه جا ریزه ی دل ریخته پا نگذاری

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۴ - یک درخت شدن آن هفت درخت

گفت راندم پیشتر من نیکبختباز شد آن هفت جمله یک درخت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۰

ای آنکه غم هجرکشیدن نتوانیترسم که رخش بینی و دیدن نتوانی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۱

گاهی به نگاهی دل ما شاد نکردیحیف از تو که ویرانه ای آباد نکردی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۲

ای عهد شکن با تو اگر کار نبودیکار دل ما این همه دشوار نبودی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۳

سیمین بدنا شمع شبستان که بودیمن سوختم آرایش ایوان که بودی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۴

به قید جسم ز جان جهان چه می دانیتو دل نداده ای از دلستان چه می دانی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۵

لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنیخاطر از خانقه و میکده آزاده کنی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۶

در پرده خط خال به صد ناز گرفتیاز مرغ دلم دانه چرا بازگرفتی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸۲۷

تنگی از دل نرود تا تو میان نگشاییمشکل آسان نشود تا تو زبان نگشایی