گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیبایی

شب گذشته فتادم به خاک کوچه غمهزار مرحله ز آرامگاه راحت دور

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنران

ازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنیمن چو خورشید در اقطار جهانم مشهور

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است

لایق مدح در زمانه چو نیستخویشتن را همی سپاس کنم

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویش

روزگاریست عقل می کوبدکنج آسایش اختیارکنم

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰ

چون زادم از نتایج علوی به مهد خاکعنقای قاف همتم از عرش زد صفیر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۴ - باز شرح کردن حکایت آن طالب روزی حلال بی کسب و رنج در عهد داود علیه السلام و مستجاب شدن دعای او

یادم آمد آن حکایت کان فقیرروز و شب می کرد افغان و نفیر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۱ - قطعه در شکایت

خون در دلم ازکاوش ایام نمانده ستاین آبله را نیشتر خار مکیده ست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۲ - قطعه در شکوه از بخت

حزین از جهان دژم خاطرمسر و برگ یک موی سامان نداشت

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خود

قدر هر سفله از تو گشت علمای سپهر خم این چه انصاف است

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان

دنیاطلبان سهیم خود راجان منتظرند تا برآید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات

ای چرخ باید از تو در تن عرصه کم زدنمن اسب طرح دادم این فیل مات چیست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان

افتاده ام به صحبت نامردمان حزیندور زمانه ام ستمی زین بتر نکرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است

غزلی برده رندکی از منکه نگویم ز ننگ نامش باز

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان

حیرتی دارم حزین از حال ابنای زمانکودنی چند از چراگاه کمی و کوتهی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح

گشته ست صفحه دامن دشت ختن حزیننازم خرام کبک همایون مثال را

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است

ریزد شکرین نکته حزین از نی کلکمکام همه شکرشکنان ساخته شیرین

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۵ - رفتن هر دو خصم نزد داود علیه السلام

می کشیدش تا به داود نبیکه بیا ای ظالم گیج غبی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویش

لوحش الله خامه ام که به صدقهست با معنیش وفا و وفاق

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خود

خامه مشکین من تا شده معنی طرازکرده جهان سخن تنگ به دانشوران

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیر

به کف تیغ من اژدها پیکری ستاباصولت شیر و خشم پلنگ

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بود

ای صاحبی که از اثر رنگ و بوی توخون کرشمه در جگر گلستان کنم

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده است

حزین از تقاضای همت برآنمکه خوان سخن را به اخوان فرستم

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته است

ای تو نور نظر ز دیده مارفتی و گل به ما فرستادی

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۷ - این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشته

دوش از بر یاری که دلم شیفته اوستوز شرح کمال خردش ناطقه لال است