گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۴

ز غیرت آب گوهر نخل عزت را به جو باشدلب اظهار مطلب آبشار آبرو باشد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۵

آب دیده ام خونین آهم آتشین باشدعاشقم به کام دل عاشق این چنین باشد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۶

لب گویای من چون شمع مقراض سخن ها شدزبان روشنم افسانه ساز انجمن ها شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۷

به رنگین جلوه ای در خون کشیدی گوشه گیران راز شادی بخیه های خرقه ها چاک کفن ها شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۸

نخل مرا شکوفه صبح امید شدتا چشم انتظار به راهش سپید شد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۴ - وجه عبرت گرفتن ازین حکایت و یقین دانستن کی ان مع العسر یسرا

عبرتست آن قصه ای جان مر تراتا که راضی باشی در حکم خدا

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۹

ساقی مباد عیدی ما کوتهی شودپیمانه هلال پر از می تهی شود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۰

پایان ناز او چو به بیگانگی کشیدکار دل شکسته به دیوانگی کشید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۱

کی نشیه صهبا دل غمناک گشایدمی چون نتواند گره تاک گشاید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۲

آزاده از حیات خود آزار می کشدباری ست این که دوش سبکبار می کشد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۳

جز آتش بهار هوا را که بشکندجز می طلسم توبه ما را که بشکند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۴

آن کیست تا ز کار کسی عقده واکندتقدیر نی به ناخن مشکل گشا کند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۵

چهره نما که در چمن شور هزار گل کندطره گشا که در خزان بوی بهار گل کند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۶

سپند آتش خویشم کسی دوا چه کندبه بی قراری من صبر بی نوا چه کند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۷

اگر یادم چمن پرورد آغوشش نخواهد شدسخن های من از خاطر فراموشش نخواهد شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۸

به دنیا سر فرو ناوردنم بالین راحت شدنظر پوشیدن از وضع جهان خواب فراغت شد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۵ - استدعاء آن مرد از موسی زبان بهایم با طیور

گفت موسی را یکی مرد جوانکه بیاموزم زبان جانوران

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۹

نگاه خشم چشم شوخ او را زیب دیگر شدرگ تلخی درین بادام شیرین تر ز شکر شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۰

تا زلف تو بر دوش و برم سایه فکن شدهر چاک دلم جاده صحرای ختن شد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۱

همت آن است که در پیش کرم دون نشودکف من از گهر آبله ممنون نشود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۲

تقلید من فزونی یاران نمی شودهرگز غبار ابر بهاران نمی شود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۳

مباد نفس ز قید خرد گشاده شودبلاست چون سگ درنده بی قلاده شود

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۴

هما که بال و پر خویش سایبان تو دارداگر غلط نکنم پاس استخوان تو دارد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۵

کی ترک مکر و حیله به احباب می کنددر شیر صبح چرخ دنی آب می کند