گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۶

آن مشکبو غزال ز چشمم گذار کردچشم مرا چو نافه مشک تتار کرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۷

صحرانورد وحشتم آن خط و خال کردداغ مرا سیاهی چشم غزال کرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۸

این عشق تازه دیده به اشکم دچار کردخار خزان رسیده مژگان بهار کرد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۶ - وحی آمدن از حق تعالی به موسی کی بیاموزش چیزی کی استدعا کند یا بعضی از آن

گفت یزدان تو بده بایست اوبرگشا در اختیار آن دست او

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۹

پریشانی ز احسان بحر بی پایان نمی بیندزیانی مایه دار همت از نقصان نمی بیند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۰

کسی درد سخن تا دل نگردد خون چه می داندرموز معنی از من پرس افلاطون چه می داند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۱

چون نقش آن خط و خال لوح خیال گیرداز دفتر دل ما اقبال فال گیرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۲

دل از وحشت سرای عالم غدار می گیردکه مست آسوده حال و محسب هشیار می ‎گیرد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۳

از روی لاله رنگ تو خون جوش می زندبوی تو راه قافله هوش می زند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۴

این باخته نقشان که درین خانه تنگندچون مهره شطرنج به همسایه به جنگند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۵

یکایک از نظرم نور پیکران رفتندستاره های شب افروزم از میان رفتند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۶

گرچه در بزم جهان گردن میناست بلندیک سر و گردن از او نشیه صهباست بلند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۷

شور مستی از دل دیوانه ما شد بلندبانگ نوشانوش از میخانه ما شد بلند

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۸

تا حرفی از آن لعل می آلود برآمدلخت دلم از دیده نمک سود برآمد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۷ - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام

گفت باری نطق سگ کو بر درستنطق مرغ خانگی کاهل پرست

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۱۹۹

از ناله من خامه خوش آهنگ برآمدوز نام بلندم سخن از ننگ برآمد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۰

سختی به ضعیفان جهان بی سبب آیدمن بد کنم و زخم ندامت به لب آید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۱

صفای عارضش رنگ از رخ مهتاب بزدایدخیال خط او از چشم مخمل خواب بزداید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۲

مکن کاری که حرفی از زبان من برون آیدشراری از لب آتش فشان من برون آید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۳

به دل گفتم که خواهد غمزه نامهربان آمدچو رفت این بر زبانم تیر ناگه بر نشان آمد

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۴

ز هر چاکی که دارد سینه من بوی خون آیدکه یک بو از هزاران رخنهء مجمر برون آید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۵

گیاه خرمی از تربت پاکم نمی رویدگلی بی داغ دل چون لاله از خاکم نمی روید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۶

درنگ ازکاروان ما سبکباران نمی آیدقرار منزل از سیلاب رفتاران نمی آید

حزین لاهیجی

شمارهٔ ۲۰۷

مداوای جنون از دیده بی خواب می آیدکز او دایم به گوش من صدای آب می آید