گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱۴ - منجذب شدن جان نیز به عالم ارواح و تقاضای او و میل او به مقر خود و منقطع شدن از اجزای اجسام کی هم کندهٔ پای باز روح‌اند

گوید ای اجزای پست فرشیمغربت من تلختر من عرشیم

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۱

ما سمندر زادگان را شکوه از آتش نباشدکی ز آتش میگریزد هرکه در وی غش نباشد

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۲

سحر باد صبا از ساحت کوی تو می آمدکه با وی بر مشام جان من بوی تو می آمد

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۳

ز آشیان مرغ دلم کاش کناری بکندبو که آن سلسله مو میل شکاری بکند

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۴

روزی که کلک تقدیر در پنجۀ قضا بودبر لوح آفرینش غم سرنوشت ما بود

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۵

هرکه دست از جان نشوید کی ز جانان کام جویدوان که در آتش نسوزد کی ز آب آرام جوید

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۶

نگار من ز شبستان به در نمی آیدزمان گل مگر آخر به سر نمی آید

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۷

از کف ما عشق دامان شکیبایی کشیددیدی ای دل کار ما آخر به رسوایی کشید

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۸

بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بیدطعام سینه کبک دری شراب نبید

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۹

به یاد جفت و طاق ابروی یاربپیما ساقیا پیمانه بسیار

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۰

بیا ساقی به ساغر چهره ای گلگون کنیم آخردر این ایام گل از دل غمی بیرون کنیم آخر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱۵ - فسخ عزایم و نقضها جهت با خبر کردن آدمی را از آنک مالک و قاهر اوست و گاه گاه عزم او را فسخ ناکردن و نافذ داشتن تا طمع او را بر عزم کردن دارد تا باز عزمش را بشکند تا تنبیه بر تنبیه بود

عزمها و قصدها در ماجراگاه گاهی راست می آید ترا

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۱

ما ندیدیم به جز چشم تو خونخوار دگرهر نفس در پی آزار دل زار دگر

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۲

مردم من و محبت تو در دلم هنوزتن خاک گشت و بوی وفا در گلم هنوز

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۳

بگیرم خون پاک تاک ازین پسبشویم دفتر ادراک از این پس

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۴

جلوه کند به باغ اگر سرو بلند قامتشسرو ز پا فتد که تا کس نکند ملامتش

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۵

حدیث روضۀ رضوان و نار نیرانشحکایتی است ز اوضاع وصل و هجرانش

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۶

شکفته غنچۀ خندان و گویی از دهنشچکیده خون دل بلبلی به پیرهنش

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۷

ز جان بیزارم از دست دل خویشخدایا با که گویم مشکل خویش

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۸

اگر چه نیست ترا هیچ پاس اهل وفاقبیا که طاقتم از دوریت رسیده به طاق

غبار همدانی

شمارهٔ ۴۹

فکندم رخت در میخانۀ عشقکشیدم دردی از پیمانۀ عشق

غبار همدانی

شمارهٔ ۵۰

برآنم که گر جامی آرم به چنگزنم سنگ بر شیشۀ نام و ننگ

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱۶ - نظر کردن پیغامبر علیه السلام به اسیران و تبسم کردن و گفتن کی عَجِبْتُ مِنْ قَوْمٍ یُجَرّونَ إِلَی الجَنَّةِ بِالسَّلاسِلِ وَ الأَغْلالِ

دید پیغامبر یکی جوقی اسیرکه همی بردند و ایشان در نفیر

غبار همدانی

شمارهٔ ۵۱

مه من سر برآر از برج محملکه شب تار است و گم شد راه منزل