گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

غبار همدانی

شمارهٔ ۹

لب لعلت گزیدنم هوس استخون او را مکیدنم هوس است

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۰

ساقی بیار باده که دوشم خیال دوستبر گوش جان رساند نوید وصال دوست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱۲ - ملاقات آن عاشق با صدر جهان

آن بخاری نیز خود بر شمع زدگشته بود از عشقش آسان آن کبد

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۱

گریزی نیست از کوی تو ای دوستچسان برگردم از کوی تو ای دوست

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۲

بغیر از باده داروی طرب چیستبیا ساقی تعلل را سبب چیست

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۳

از آتش دل آهم تا روی پوش برداشتسیلاب اشک چشمم چون دیگ جوش برداشت

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۴

مطرب دلم ز پرده به در میرود بخوانساقی بیا که آتش عشقم به جان گرفت

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۵

هرکه خو با دلبر ترسا گرفتدر خرابات مغان مأوا گرفت

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۶

بر زلف تو تا باد صبا را گذر افتادبس نافۀ چین بر سر هر رهگذر افتاد

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۷

صبا از زلف مشکین عقده وا کردمرا سرگشته چون باد صبا کرد

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۸

نسیم صبحگاهی چون شمیم زلف یارآرددل مجروح مارا مرهم ازمشک تتار آرد

غبار همدانی

شمارهٔ ۱۹

تا جام باده بر لب ساقی گذر نکردمی خواره را ز راز نهان با خبر نکرد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۰

دل دیوانه زان پیوسته خو با کودکان داردکه کودک جیب و دامن پر ز سنگ امتحان دارد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱۳ - جذب هر عنصری جنس خود را کی در ترکیب آدمی محتبس شده است به غیر جنس

خاک گوید خاک تن را باز گردترک جان کن سوی ما آ همچو گرد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۱

ما را به یک کرشمه ز اهل نیاز کردپس پرده برگرفت و بما نیز ناز کرد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۲

به کوی میکده دی هاتفی بشارت بردکه فضل حق گنه می کشان به غارت برد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۳

گر به دنبال تو یک ناله ام از دل خیزدناله جای جرس از ناقه و محمل خیزد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۴

امروز اگر به سنگی مینای جان توان زدفردا ز خم هستی رطل گران توان زد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۵

همه روزه بر سر کشور دلم از بتان حشمی رسدچه رسد به ملک خراب اگر حشمی ز محتشمی رسد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۶

بر مشامم بوی جانان می رسدبر لبم جان پای کوبان می رسد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۷

دلی که در خم زلف بتی اسیر نباشدعجب مدار که بر ملک تن امیر نباشد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۸

تو را بر سر از فقر افسر نباشدگرت خاک میخانه بر سر نباشد

غبار همدانی

شمارهٔ ۲۹

گر گنج غمت در دل دیوانه نمی شدویرانه مقام من دیوانه نمی شد

غبار همدانی

شمارهٔ ۳۰

میی کز وی بنای شادمانی ها به جا باشدکه گوید توبه از وی خاصه فصل گل روا باشد