گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۷۵

خوشا جوش بهار تبت و دامان کهسارشبه شاخ ارغوان ماند رگ سنگ شرربارش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۷۶

بتی که برده دلم زلف عنبر بویشنشسته نکهت سنبل چو گرد بر مویش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۷۷

از آن چون آب در گل ها بود آهسته رفتارشکه می ترسد بریزد آب و رنگ از حسن سرشارش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۷۸

در بزم می چو آمده ای بی حجاب باششوخ و حریف حرف مصاحب شراب باش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۷۹

سبزه پامال شد از نرمی خویشلاله داغست ز خون گرمی خویش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۰

بود لبریز صهبای لطافت ساغر رنگشزند پهلو بموج نکهت گل جوهر رنگش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۱

یار مست است امشب و من کامرانم از لبشمیمکم چندان که خون خود ستانم از لبش

سعدی شیرازی

بخش ۱۲ - گفتار اندر گردش روزگار

تو با خلق سهلی کن ای نیکبختکه فردا نگیرد خدا با تو سخت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۲

بهره از یاری یاری نیستشهر که طبع بردباری نیستش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۳

گیرم غم تو و دل خونین دهم عوضتنها نه دل دهم که دل و دین هم عوض

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۴

نوبهار آمد خرامان دوش بر دوش نشاطداد گلبن را بکف جامی ز سر جوش نشاط

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۵

تنها نه تنگنای دلم شد خراب خطعالم بهم برآمده از بیحساب خط

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۶

هرگز نیامده است و نیاید ز ما غلطما و گله ز خوی تو کذب افترا غلط

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۷

چو بیند آن عذار لاله گون شمعبریزد جای اشک از دیده خون شمع

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۸

غیر از دلم که بی تو در او گشته داغ جمعدر کلبه ای که دیده هزاران چراغ جمع

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۸۹

بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغپیش ازان دم کز شرر در سنگ شد روشن چراغ

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۰

میستاند باج از صرصر نگاه تند خلقحسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۱

هر سبزه سراپای زبانست در این باغهر شبنمی از دیده ورانست در این باغ

سعدی شیرازی

بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت

بنالید درویشی از ضعف حالبر تندرویی خداوند مال

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۲

گر نیست آفتاب برین در کمین برفریزد عرق ز واهمه چون از جبین برف

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۳

ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرفچنانکه ماه نو از آفتاب بندد طرف

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۴

جمله عالم را هویدا کرد عشقآنچه پنهان بود پیدا کرد عشق

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۵

هر که بگشاید زبان نطق بیجا پیش خلقهمچو راز می پرستان است رسوا پیش خلق

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۶

رفتم اما بی تو بس بی طاقتم داد از فراقآه از غم وای از هجران و فریاد از فراق