گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۷

در کسب هوا کوش که آزاد کند مشکبو را چو دمی همنفس باد کند مشک

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۸

لعل لب او راست ز رنگین سخنی رنگچندانکه ازو یافت عقیق یمنی رنگ

جویای تبریزی

شمارهٔ ۷۹۹

در راه شوق جانان عزم سفر مبارکبر فوج غم دلم را فتح و ظفر مبارک

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۰

از سوز دلم دیده مهجور شود خشکهر قطره خون در تن رنجور شود خشک

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۱

نه همین چون نی گلو بی دور ساغر بود خشکموج خونم در سراپا همچو جوهر بود خشک

سعدی شیرازی

بخش ۱۴ - حکایت

یکی سیرت نیکمردان شنواگر نیکبختی و مردانه رو

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۲

در تنم از خون نمی گذاشت فریادلخت دل می آرد از چشمم برون داد از سرشک

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۳

دل از کف رفت بدگو را ز کلفت در وفور زنگخورد فولاد را سازد چو ناخن بند مور زنگ

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۴

کشیده لاله شراب شبانه از رگ سنگچو شعله خونش ازان زد زبانه از رگ سنگ

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۵

حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگچون معنی لطیف بود در کلام تنگ

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۶

باشد کسی که سر خوی او ز جام دلدایم به رنگ غنچه بخندد به کام دل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۷

گل کی نهد از ناز قدم بر سر بلبلباشد به چمن سایه گل افسر بلبل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۸

خنجر مژگان او زد زخم پنهانی به دلمنصب در خاک و خون غلطیدن ارزانی به دل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۰۹

چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمالبه یک پیاله می از صاف رنگ مالامال

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۰

از فیض عشق دید بسی فتح باب دلدریای رحمت است چو گردید آب دل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۱

از نور بندگیست فروغ جبین دلجز عبده چه نقش سزد بر نگین دل

سعدی شیرازی

بخش ۱۵ - گفتار اندر ثمره جوانمردی

ببخش ای پسر کآدمی زاده صیدبه احسان توان کرد و وحشی به قید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۲

یار می آید و به استقبالمی روم دمبدم ز حال به حال

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۳

می گشاید چشم بستن قفل درهای وصالپلک ها بر هم بود چسبانده مشق خیال

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۴

بیند چو خرامیدن رنگین ترا گلروبد ره جولان تو با موج صفا گل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۵

به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گلسراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۶

دارد دلم مهر علی از بس که پنهان در بغلهر ذره خاکم بود خورشید تابان در بغل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۷

آن سبک مغزی که بر تن پروری بنهاد دلاز خریت شد اسیر منجلاب آب و گل

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۱۸

هرگز نبوده غیر توام آرزوی دلیارب تهی مباد ازین می سبوی دل