گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۸

زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۶۹

نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۰

نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۱

خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۲

تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بودآن قوی پنجه که در کوهکنی کامل بود

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۸ - قصهٔ یاری خواستن حلیمه از بتان چون عقیب فطام مصطفی را علیه‌السلام گم کرد و لرزیدن و سجدهٔ بتان و گواهی دادن ایشان بر عظمت کار مصطفی صلی‌الله علیه و سلم

قصه راز حلیمه گویمتتا زداید داستان او غمت

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۳

دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۴

اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۵

افسرده دلان شورت نادیده بسر داردزین پردۀ شورانگیز خوش آنکه خبر دارد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۶

جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۷

گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۸

بتان چو زلف مسلسل به تاب می سازندبه گردن قمر از مو طناب می سازند

نیر تبریزی

شمارهٔ ۷۹

در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۰

شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چه ها بر دل خونین گذرد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۱

عمری که بی تو ای مه نوشاد می رودسر داده خرمنی است که بر باد می رود

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۲

این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غم زدگان تا چه ها کند

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۹ - حکایت آن پیر عرب کی دلالت کرد حلیمه را به استعانت به بتان

پیرمردی پیشش آمد با عصاکای حلیمه چه فتاد آخر ترا

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۳

تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۴

انس من ایشیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۵

یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۶

محتسب با ساغر می گرد مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۷

بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۸

ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر

نیر تبریزی

شمارهٔ ۸۹

نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر