گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۱۵

عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذاتشد ز میان غیر ذات جمله فعل و صفات

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۱۶

هر دلی کز تو شود غمزده آن دل شاد استهر بنایی که خراب از تو شود آباد است

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۱۷

به کیش اهل حقیقت کسی که درویش استبه یاد روی تو مشغول و فارغ از خویش است

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۱۸

بر آنکه مرید می و معشوقه و جام استجز دوست نعیم دو جهان جمله حرام است

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۱۹

مقصد من خواجه مولای من استتوشه من نیز تقوای من است

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۰

تا سر زلف پریشان تو چین در چین استزیر هر چینی از آن جای دل غمگین است

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۸۵ - شخصی به وقت استنجا می‌گفت اللهم ارحنی رائحة الجنه به جای آنک اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی من المتطهرین کی ورد استنجاست و ورد استنجا را به وقت استنشاق می‌گفت عزیزی بشنید و این را طاقت نداشت

آن یکی در وقت استنجا بگفتکه مرا با بوی جنت دار جفت

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۱

محرم راز خدایی دل دیوانه ماستمخزن گنج نهان سینه ویرانه ماست

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۲

می ناچشیده حالت مستانت آرزوسترسوا نگشته حلقه زلفانت آرزوست

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۳

زاهد نشسته دست ز تن جانت آرزوستجان را فدا نساخته جانانت آرزوست

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۴

دوشینه سخن از خم آن زلف دوتا رفتدل بسته او گشت و روان از بر ما رفت

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۵

چو پوست تخت من است و کلاه پشمین تاجبه تخت و تاج کیانی کجا شوم محتاج

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۶

دلی که در خم آن زلف تابدار افتادچو شبروان سر و کارش به شام تار افتاد

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۷

خواجه آن روز که از بندگی آزادم کردساغر می به کفم داد و ز غم شادم کرد

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۸

پیش تیر نگهش سینه سپر خواهم کردبهر ابروی کجش فکر دگر خواهم کرد

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۲۹

بعد از این خدمت آن سرو روان خواهم کردخدمتش از دل و جان در دو جهان خواهم کرد

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۰

ترک من از خانه بی حجاب برآمدماه صفت از دل سحاب برآمد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۸۶ - قصهٔ آن مرغ گرفته کی وصیت کرد کی بر گذشته پشیمانی مخور تدارک وقت اندیش و روزگار مبر در پشیمانی

آن یکی مرغی گرفت از مکر و داممرغ او را گفت ای خواجه همام

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۱

هر که از تن بگذرد جانش دهندهر که جان درباخت جانانش دهند

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۲

تا زنگ سیه ز آینه دل نزدایدعکس رخ دلدار در او خوش ننماید

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۳

می خور که هر که می نخورد فصل نوبهارپیوسته خون دل خورد از دست روزگار

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۴

دیوانه کرده است مرا عشق روی یاراز تن ربوده تاب و توان و ز دل قرار

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۵

مگر شد سینه ام شب وادی طورکه بر دل تابدم از شش جهت نور

وحدت کرمانشاهی

شمارهٔ ۳۶

هرکه آیین حقیقت نشناسد ز مجازدر سراپرده رندان نشود محرم راز