گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۳

ای بی سببی ز بنده برگشتهواندر پی صحبتی دگر گشته

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱ - در بیان آنک نور خود از اندرون شخص منوّر بی‌آنک فعلی و قولی بیان کند گواهی دهد بر نور وی؛ در بیان آنک آن‌ نور خود را از اندرون سرّ عارف ظاهر کند بر خلقان بی‌فعل عارف و بی‌قول عارف افزون از آنک به قول و فعل او ظاهر شود، چنانک آفتاب بلند شود بانگ خروس و اعلام مؤذن و علامات دیگر حاجت نیاید

لیک نور سالکی کز حد گذشتنور او پر شد بیابان ها و دشت

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۴

ماییم و دلی به غم نشستهروزان و شبان دژم نشسته

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۵

قدحی نوش کن و جرعه به مخموران دهنوشدارو ز لب لعل به رنجوران ده

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۶

ای از آن طره سرافکندهخانه عالمی برافکنده

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۷

ای جمال رخ تو تا بودهعاشقان در غمش نیاسوده

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۸

معشوقه به چنگ آر و می و چنگ و چغانهکاحوال جهان جمله فسون است و فسانه

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴۹

ای ز نور رخت افتاده به شک پروانهشمع رخسار ترا شمع فلک پروانه

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۰

بیاور ای بت ساقی شراب دوشینهبزن برآتشم امروز آب دوشینه

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۱

ای سهی قد ترا سرو و صنوبر بنده ایعالمی حسن ترا چاکر و چاکر بنده ای

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۲

ای یار دوش همدم و یار که بوده ایلب ها گزیده شب به کنار که بوده ای

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۳

جانا تو سوز و درد دل ما ندیده ایاز ما سؤال کن که تو این ها ندیده ای

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲ - عرضه کردن مصطفی علیه‌السلام شهادت را بر مهمان خویش

این سخن پایان ندارد مصطفیعرضه کرد ایمان و پذرفت آن فتی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۴

من کیم بر آستانت خسته بیچاره ایعاشقی سرگشته ای از خان و مان آواره ای

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۵

ای ز چشمان تو در دیده بختم خوابیوز سر زلف تو در رشته جانم تابی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۶

ما کرده ایم نامه هستی خویش طیوآنگه نهاده بر سر بازار عشق پی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۷

به یاد آور که در ایام خردیقدم در دوستی چون می فشردی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۸

چه جرم رفت که یکباره مهر ببریدیچه اوفتاد که از ما عنان بپیچیدی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵۹

ز سودای گل سوری ز عشق روی گلناریمن و بلبل به سر بردیم عمری در گرفتاری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۰

در زمستان بر امید آنکه باز آید بهاریعاشق گل را بباید ساختن با نوک خاری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۱

آیم که رخت بینم و دیدن نگذاریآواز خوشت نیز شنیدن نگذاری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۲

بکوش تا دل آزرده ای به دست آریکه اهل دل نپسندند مردم آزاری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۳

صبحدم می گفت نالان بلبلی بر شاخساریگل بخواهد رفت تا دیگر که بیند نوبهاری

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا می‌شود تا او هم یار می‌شود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی

گرچه آن مطعوم جانست و نظرجسم را هم زان نصیبست ای پسر