گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۴

چنین کرشمه کنان گر به شهر برگذریهزار دل بربایی هزار جان ببری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۵

من صورتی چنین نشنیدم به دلبرییا رب چه گویمت که چه پاکیزه منظری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۶

ای برگ گل سوری از خار مکن دوریاز خار مکن دوری ای برگ گل سوری

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۷

بزن تیغ و مکن تندی و تیزیحلالت باد اگر خونم بریزی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۸

بده ساقی شراب لایزالیبه دست عاشقان لاابالی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶۹

ای چشم و دهان تو به هم خواب و خیالیروی تو و ابروی تو بدری و هلالی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۰

خیز که شب رفت و صبح کرد تجلیبزم برآرای همچو جنت اعلی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۱

سرگذشتی بشنو از من داشتم وقتی دلینیک رایی مقبلی دانش پرستی عاقلی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۲

بیاور ساقیا در ده من دل خسته را جامیکه من خود را نمی دانم ز نیک و بد سرانجامی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۳

هر کجا بشکفد گلستانینبود بی هزار دستانی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴ - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

قسم او خاکست گر دی گر بهارمیر کونی خاک چون نوشی چو مار

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۴

جهان پیر را نو شد جوانیمنه ساغر ز دست ار می توانی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۵

چه موجب است که با ما بجز جفا نکنیچه دیده ای که نگاهی به سوی ما نکنی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۶

ای به بازار غم عشق تو صد جان به جویخود ترا نیست غم حال اسیران به جوی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۷

ای حسن ترا مثال شاهیآیینه رحمت الهی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۸

تا بدو کرده ام تولاییکرده ام از جهان تبرایی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷۹

خوش آن زمان که چو بخت از درم فراز آییغمم ز دل ببری چون جمال بنمایی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۸۰

گر گریه من بشنوی ای یار بگرییور زاری من گوش کنی زار بگریی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۸۱

هر کس به جست و جویی هر گوشه گفت و گوییدر پرده وصالش کس ره نبرده بویی

جلال عضد

شمارهٔ ۲۸۲

نگارا با هواداران ز بیزاری چه می گوییچو زلفت با گرفتاران چه سر داری چه می گویی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵ - مناجات

ای خدای بی نظیر ایثار کنگوش را چون حلقه دادی زین سخن

جلال عضد

شمارهٔ ۱

عید نوروز است و عالم سبز و خندان گشته استبوستان در حسن چون رخسار جانان گشته است

جلال عضد

شمارهٔ ۲ - فی مدح خواجه غیاث الدّین محمّد

کس مثل حسن مطلع خطت ندیده استکاین مطلع از مجرد حسن آفریده است

جلال عضد

شمارهٔ ۳ - هفت رنگ

باز از شکوفه گشت فضای چمن سپیدو اطراف دشت گشت ز برگ سمن سپید