گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۱

زهره ام ساقی و مه جام مدام است امشبفلکم چاکر و خورشید غلام است امشب

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۲

تا بکی ناله و فریاد که آن یار کجاستهمه آفاق پر از یار شد اغیار کجاست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۳

خلق عالم بجمالت نگرانند ای دوستوز غمت نعره زنان جامه درانند ای دوست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۴

الا ای کعبه دولت مرا خاک سر کویتندارد جان من قبله بجز محراب ابرویت

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۵

خسته هجر گشته ام با تو وصالم آرزوستتیره شده است چشم من نور جمالم آرزوست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۶

عشق است آتشی که بیکدم جهان بسوختدر قصر دل فتاد و روان شاه جان بسوخت

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۷ - گریان شدن امیر از نصیحت شیخ و عکس صدق او و ایثار کردن مخزن بعد از آن گستاخی و استعصام شیخ و قبول ناکردن و گفتن کی من بی‌اشارت نیارم تصرفی کردن

این بگفت و گریه در شد های هایاشک غلطان بر رخ او جای جای

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۷

تا عشق توام بدرقه راه حجاز استاندر حرم وصل دلم محرم راز است

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۸

وای که از حال من دلبرم آگاه نیستآه که از دست او زهره یک آه نیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۹

ایکه جز حسن رخت پیرایه آفاق نیستجز جمالت آرزوی خاطر مشتاق نیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۰

من دلی دارم که در وی جز خیال یار نیستخلوت خاص است و این منزلگه اغیار نیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۱

هر که شد بنده عشق تو ز خلق آزاد استجانم آن لحظه که غمگین تو باشد شاد است

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۲

منم و شورش و غوغا ز غمت تا بقیامتچو سلام تو شنیدم چه برم راه سلامت

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۳

جانم بلب رسید چو جانان من برفتدردم ز حد گذشت چو درمان من برفت

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۴

تا چند ز دیدار تو مهجور توان زیستتو جان عزیزی ز تو چون دور توان زیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۵

چهره ات شمع شب افروزی خوش استغمزه ات تیر جگردوزی خوش است

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۶

عید در موسم نوروز بسی روح افزاستروح جانبخش ریاحین چمن راحت زاست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۸ - اشارت آمدن از غیب به شیخ کی این دو سال به فرمان ما بستدی و بدادی بعد ازین بده و مستان دست در زیر حصیر می‌کن کی آن را چون انبان بوهریره کردیم در حق تو هر چه خواهی بیابی تا یقین شود عالمیان را کی ورای این عالمیست کی خاک به کف گیری زر شود مرده درو آید زنده شود نحس اکبر در وی آید سعد اکبر شود کفر درو آید ایمان گردد زهر درو آید تریاق شود نه داخل این عالمست و نه خارج این عالم نه تحت و نه فوق نه متصل نه منفصل بی‌چون و بی چگونه هر دم ازو هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود چنانک صنعت دست با صورت دست و غمزهٔ چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان نه داخلست و نه خارج او نه متصل و نه منفصل والعاقل تکفیه الاشارة

تا دو سال این کار کرد آن مرد کاربعد از آن امر آمدش از کردگار

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۷

کدام جان گرامی که مبتلای تو نیستکدام طایر قدسی که در هوای تو نیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۸

ای لعل دلپذیر تو سرمایه حیاتای روی بی نظیر تو خورشید کاینات

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳۹

نور جمال روی تو در آفتاب نیستبوی شکنج زلف تو در مشک ناب نیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۴۰

ما را نماند میل شکر با دهان دوستوقت سخن چو گشت شکرخا دهان دوست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۴۱

رویی است روی دوست که هیچش نظیر نیستزانرو بهیچ رویم از آن رو گزیر نیست

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۴۲

دوش از حضور تو دل ما خوش سرور داشتوز منظر تو چشم نظر باز نور داشت