گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد

رو به شهر آورد آن فرمان پذیرشهر غزنین گشت از رویش منیر

ایرج میرزا

شمارهٔ ۵ - خنده

باغ خندان ز گل خندان استخنده آیین خرمندان است

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱

ای دور مانده از حرم خاص کبریاسوی وطن رجوع کن از خطه خطا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲

آن ما حی جلالت و حامی دین حقآن والی ولایت جان شاه اولیا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۳

دامن همت برافشان ای دل از کبر و ریابعد از آن بر دوش جان افکن ردای کبریا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۴

گوهر درج جلالت ماه برج سلطنتآفتاب اوج عزت شاه فوج اولیا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۵

من حسین وقت و نااهلان یزید و شمر منروزگارم جمله عاشورا و منزل کربلا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۶

دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضراقدم بر فرق فرقد نه بهل بازیچه دنیا

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۵ - در معنی لَوْلاکَ لَما خَلَقْتُ الأَفْلاکَ

شد چنین شیخی گدای کو به کوعشق آمد لاابالی اتقوا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۷

ز درد جور آن دلبر مکن ای دل شکایت هاکه دردش عین درمانست و جور او عنایت ها

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۸

ای صفات کبریایت برتر از ادراک ماقاصر از کنه کمالت فکرت و ادراک ما

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۹

شه من بدرد عشقت بنواز جان ما راکه دلم ز درد یابد همه راحت و دوا را

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۰

گشت مسلم ز عشق ملک معانی مراشهره آفاق کرد عشق نهانی مرا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱

چون تو جان منی ای جان چه کنم جان و جهان راچو منم زنده به عشقت چه کشم منت جان را

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲

دلا اگر نفسی می زنی به صدق و صفابه جان بکوش که باشی غلام اهل وفا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳

زندگانی بی رخ دلبر نمی باید مرادوست می باید کسی دیگر نمی باید مرا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴

دوای درد دل خسته ام بکن یارابیا که نیست مرا بی تو زیستن یارا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵

ای سوخته ز آتش عشقت جگر مراوی برده درد عشق تو از خود بدر مرا

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶

هر دم بناز میکشد آن نازنین مراناگشته از کرم نفسی همنشین مرا

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۶ - رفتن این شیخ در خانهٔ امیری بهر کدیه روزی چهار بار به زنبیل به اشارت غیب و عتاب کردن امیر او را بدان وقاحت و عذر گفتن او امیر را

شیخ روزی چار کرت چون فقیربهر کدیه رفت در قصر امیر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷

ای بر دل شکسته ز درد تو داغ هادر سینه ام ز آتش عشقت چراغ ها

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸

ای آنکه جانم سوختی با داغ محنت بارهادارم من آشفته دل با سوز عشقت کارها

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹

ای روی دل آرایت آتش زده در جان هادرد غم سودایت سرمایه دوران ها

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۲۰

به صدر صفحه دولت کجا رسد اصحاباگر دری نگشاید مفتح الابواب