گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴ - بلای هجر

بلای هجر تو تنها همان برای من استچه جرم رفت که یک عمر این جزای من است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۵ - راز دل

از غم هجر تو روزگار ندارمغیر وصال تو انتظار ندارم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۶ - خم دو طره

خم دو طره طرار یار یکدله بینبه پای دل ز خمش صد هزار سلسله بین

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷ - درد عشق

جز سر زلف تو دل را سر و سامانی نیستسر شب تا سحرش غیر پریشانی نیست

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸ - اندیشه وصل

از سر کوی تو یک چند سفر باید کردز دل اندیشه وصل تو به در باید کرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۹ - سفر بی خبر

بی خبر از سر کوی تو سفر خواهم کردهمه آفاق پر از فتنه و شر خواهم کرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۰ - هاله زلف

ز زلف بر رخ همچون قمر نقاب انداختفغان که هاله به رخسار آفتاب انداخت

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۱ - گیسوی نگار

می از اندازه فزونش بده ای ساقی بزمتا خراب افتد و ما دست به کاری بزنیم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۲ - شکنج طره

شکنج طره زلفت شکن شکن شده استدلم شکنجه در آن زلف پر شکن شده است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۳ - خوشی به گریه

فتادم از نظر آن لحظه ای که دور شدمخوشم به گریه که از دست هجر کور شدم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴۴ - حکایت آن زن کی گفت شوهر را کی گوشت را گربه خورد شوهر گربه را به ترازو بر کشید گربه نیم من برآمد گفت ای زن گوشت نیم من بود و افزون اگر این گوشتست گربه کو و اگر این گربه است گوشت کو

بود مردی کدخدا او را زنیسخت طناز و پلید و ره زنی

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۴ - شرمسار دیده

خسته از دست روزگار شدمماندم آنقدر تا ز کار شدم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۵ - عوض اشک

عوض اشک ز نوک مژه خون می آیدبا خبر باش دل از دیده برون می آید

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۶ - مرا هجرت کشد

مرا هجرت کشد آخر نهانیخوش است آن مرگ از این زندگانی

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۷ - مراد دل

گر مراد دل خود حاصل از اختر نکنمآسمان ناکسم ار چرخ تو چنبر نکنم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۸ - حکایت هجران

سزد بر اوج فلک سرکشی کند سر مناگر به طالع من بازگردد اختر من

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱۹ - وادی عشق

وادی عشق چو راه ظلمات آسان نیستمرو ای خضر که این مرحله را پایان نیست

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۰ - مرگ دوست

به مرگ دوست مرا میل زندگانی نیستز عمر سیر شدم مرگ ناگهانی نیست

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۱ - غم چشم

به رغم چشم تو بی پا من از شراب شدمخدا خراب کند خانه ات خراب شدم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۲ - غم تن

مرا که نیست غم تن چه قید پیرهن استبه تنگ جان من از زندگی ز ننگ تن است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۳ - عهد با جانان!

من این جانی که دارم عهد با جانان خود کردمکه گر پایش نریزم دشمنی با جان خود کردم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه‌السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می‌کرد و از تنعم منع می‌کرد

بود امیری خوش دلی می باره ایکهف هر مخمور و هر بیچاره ای

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۴ - بمیرم یا نمیرم

باز ز ابروی کمان و نوک مژگان زد به تیرمبار الها چاره ای کن سخت در چنگش اسیرم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۵ - دست به دامان!

گر رسد دست من به دامانشمی زنم چاک تا گریبانش