گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۶ - پیام آزادی

پیام دوشم از پیر می فروش آمدبنوش باده که یک ملتی به هوش آمد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۷ - ناله مرغ

ناله مرغ اسیر این همه بهر وطن استمسلک مرغ گرفتار قفس همچو من است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۸

آورد بوی زلف توام باد زنده بادز آشفتگی نمود مرا شاد زنده باد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲۹ - لباس مرگ

لباس مرگ بر اندام عالمی زیباستچه شد که کوته و زشت این قبا به قامت ماست

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۰ - جور!

جور این قدر به یک تن تنها نمی شودگویی اگر که می شود حاشا نمی شود

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۱ - خیال عشق

خیال عشق تو از سر به در نمی آیدز من علاج به جز ترک سر نمی آید

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۲ - دل خوار کرد

دل خوار کرد در بر هر خار و خس مرانگذاردم به حال خود این بوالهوس مرا

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۳ - حال دل

حال دل با تو مرا اشک بصر می گویدراز پنهان من از خانه به در می گوید

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴۶ - حکایت ضیاء دلق کی سخت دراز بود و برادرش شیخ اسلام تاج بلخ به غایت کوتاه بالا بود و این شیخ اسلام از برادرش ضیا ننگ داشتی ضیا در آمد به درس او و همه صدور بلخ حاضر به درس او ضیا خدمتی کرد و بگذشت شیخ اسلام او را نیم قیامی کرد سرسری گفت آری سخت درازی پاره‌ای در دزد

آن ضیاء دلق خوش الهام بوددادر آن تاج شیخ اسلام بود

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۴ - زاهد و باده

گذشت زاهد و لب تر ز دور باده نکردببین چه دور خوشی دید و استفاده نکرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۵ - گدای عشق

گدای عشقم و سلطان حسن شاه من استبه حسن نیت عشقم خدا گواه من است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۶ - یاد وطن

هر وقت ز آشیانه خود یاد می کنمنفرین به خانواده صیاد می کنم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۷ - پارتی زلف!

پارتی زلف تو از بس که ز دل ها داردروز و شب بی سببی عربده با ما دارد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۸ - خیانت وطن

دوباره فتنه چشم تو فتنه برپا کرددلم ز شهر چو دیوانه رو به صحرا کرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۳۹ - زاهدان ریایی واعظان دروغی!

واعظا گمان کردی داد معرفت دادیگر مقابل عارف ایستادی استادی

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۰ - بیداری دشمن غفلت دوست

ز خواب غفلت هر دیده ای که بیدار استبدین گناه اگر کور شد سزاوار است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۱ - بی‌هنری و تن‌آسایی

ببند ای دل غافل به خود ره گله رازیان بس است ز مردم ببر معامله را

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۲ - زهدفروشان

اندر قمار عشق تو بالای جان زدندهرچند باختند قماری کلان زدند

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۳ - آرزو

بیمار درد عشق و پرستارم آرزوستبهبود زان دو نرگس بیدارم آرزوست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۴۷ - رفتن امیر خشم‌آلود برای گوشمال زاهد

میر چون آتش شد و برجست راستگفت بنما خانه زاهد کجاست

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۴ - کوی میکده

به کوی میکده هرکس که رفت باز آمدز قید هستی این نشیه بی نیاز آمد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۵ - فرقه‌بازی و جهالت!

ز بس به زلف تو دل بر سر دل افتادهگذار شانه بر آن طره مشکل افتاده

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۶ - جمهوری عشق سلطنت حسن

عشق مریزادت آن دو بازوی پر زورقادر و قاهر تویی و ما همه مقهور

عارف قزوینی

شمارهٔ ۴۷ - تیغ زبان پرده‌های ریا!

محشر هرجا روم آنجا سر پا خواهم کردبین چه آشوب من بی سر و پا خواهم کرد