گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

فایز

شمارهٔ ۳۵۶

نسیم امشب عجب دفع غمی تویقین دارم نه از این عالمی تو

فایز

شمارهٔ ۳۵۷

خوش الحان مرغکی وقت سحرگاهمرا بیدار کرد از صوت دلخواه

فایز

شمارهٔ ۳۵۸

به زیر زلف برق گوشوارهزده بر خرمن عمرم شراره

فایز

شمارهٔ ۳۵۹

دلم از بس که دنبال تو گشتهدل خون گشته پامال تو گشته

فایز

شمارهٔ ۳۶۰

به مژگان خاک روبم زین گذرگاهکه شاید بگذرد دلبر از این راه

فایز

شمارهٔ ۳۶۱

مرو دنبال آهوی رمیدهمرو دنبال کبک دام دیده

فایز

شمارهٔ ۳۶۲

بر ابر ماه تابانم نشستهبت غارتگر جانم نشسته

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۳ - حکایت آن رنجور کی طبیب درو اومید صحت ندید

آن یکی رنجور شد سوی طبیبگفت نبضم را فرو بین ای لبیب

فایز

شمارهٔ ۳۶۳

به هر محفل که آن دلبر نشستهتو گویی حور با زیور نشسته

فایز

شمارهٔ ۳۶۴

بتا عشقت مرا واله نمودهدلم را داغ چون لاله نموده

فایز

شمارهٔ ۳۶۵

مکحل چشم شورانگیز کردهچو شیرین عشوه با پرویز کرده

فایز

شمارهٔ ۳۶۶

که گفتت زلف بر رخ جابه جا نهبه طرف یاسمن مشک ختا نه

فایز

شمارهٔ ۳۶۷

کسی که آن پری رخسار دیدهبر احوال دل من وا رسیده

فایز

شمارهٔ ۳۶۸

به عارض طره سنبل فکندهزسنبل سایه ای بر گل فکنده

فایز

شمارهٔ ۳۶۹

غمت در دل چنان ماوا گرفتهکه دل ز آن جا ره صحرا گرفته

فایز

شمارهٔ ۳۷۰

به زلفت مرغ دل ماوا گرفتهز عشقت در جهان غوغا گرفته

فایز

شمارهٔ ۳۷۱

سر و روی تو تا غبغب رسیدهدر اول روز و آخر شب رسیده

فایز

شمارهٔ ۳۷۲

غم و غصه تن و جانم گرفتهفراق یار دامانم گرفته

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۴ - رجوع به قصهٔ رنجور

باز گرد و قصه رنجور گوبا طبیب آگه ستارخو

فایز

شمارهٔ ۳۷۳

پری رویان به ما کردند نظارهیکی چون ماه و باقی چون ستاره

فایز

شمارهٔ ۳۷۴

نسیم آهسته آهسته سحرگاهروان شو سوی یار از راه و بیراه

فایز

شمارهٔ ۳۷۵

نمی بینم ز مردم آشنایینمی آید ز کس بوی وفایی

فایز

شمارهٔ ۳۷۶

بتا در گوش گوش آویز داریلب می گون شکر ریز داری

فایز

شمارهٔ ۳۷۷

ندانم ای غزالم از چه دشتیدر ایام جوانی خوش گذشتی