گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۸

هر کس به تکلفات دل باخته استخود را به عجب بلای انداخته است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۲۹

ای حرص ترا رهبر هر در شده استبی آرامیت بس مکرر شده است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۰

عقلت ای شیخ بر ریا افزوده استدر چشم تو هر زشت نکو بنموده است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۱

در هند که دیده را غبارش مددی استهر قبضه خاک خلد را دست ردیی است

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۲

از سنگ جفایش دل غم پیشه شکستیعنی مینای صاف اندیشه شکست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۳

شب عینک چشم عارف آگاهستشب خضر ره تیره دل گمراهست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۴

آن ذات خفی که لا اله الا هوستاز خود می داندش چه بیگانه چه دوست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۵

اسرار حقیقت همگی سر مگوستبا شخص مثال خون بود در رگ و پوست

سعدی شیرازی

بخش ۲۴ - حکایت پروانه و صدق محبت او

کسی گفت پروانه را کای حقیربرو دوستی در خور خویش گیر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۶

با عمر دو روز اینهمه رعنایی چیستمغروری و مستی و تن آسایی چیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۷

در زیر فلک جای دل آسایی نیستهر جا که روی به غیر غوغایی نیست

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۸

ای زنده جهانیان ز فیض نعمتبسیار بود به خلق احسان کمت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۳۹

در سینه تو چون گذر کینه فتدآن کینه به حبس دیرینه فتد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۰

هر کس از وضع خود گریزان گرددشاید که بری ز نور ایمان گردد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۱

جویا دیدی که آن نگار بی دردهرگز به محبت دل ما شاد نکرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۲

با آنکه فتاده ام به راهش چون گردیکبار به سهو هم مرا یاد نکرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳

فریاد و فغان ز جور نفس بی دردنامرد به من چه دشمنی ها که نکرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴

هر کس به دروغ خویش را بگماردکذب از روش کلام او می بارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۵

حرصت ای شیخ ذوق بریان دارددندان نه و میل خوردن نان دارد

سعدی شیرازی

بخش ۲۵ - مخاطبه شمع و پروانه

شبی یاد دارم که چشمم نخفتشنیدم که پروانه با شمع گفت

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۶

آن کس که به کدیه روزگارش گذرددر روسیهی لیل و نهارش گذرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷

پهلو تهی از صوفی خر باید کردیعنی اندیشه از خطر باید کرد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸

دل غیر تأنی به صفایی نرسداز بیتابی به مدعایی نرسد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۹

از رنجش او دلم مشوش باشدبی طاقت و ناصبور و ناخوش باشد