گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۱۴

بی جمال روی تو دل را حیاتی هست نیستزآب حیوان لبت جانرا مماتی هست نیست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۱۵

با خیال زلف تو در خلوت تارم خوشستاز صفای روی تو باروح انوارم خوشست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۱۶

ازپرتو جمال تو عالم منورستوزسنبلت مشام دل و جان معطرست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۱۷

ای مصحف جمال تو اوراق کایناتعالم ز نور روی تو آیات محکمات

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۱۸

گر مهر فاحببت بذرات نه ساریستسرگشتگی عالم و آدم ز طلب چیست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۱۹

جان ما عاشق سروقد جانانه شدستغرقه بحر غمش از پی در دانه شدست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۰

شفای این دل بیمار جز لقای تو نیستطبیب جان خرابم کسی ورای تو نیست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۱

نیست ما را هیچ فکری جز لقای روی دوستآفرین بررای درویشی که در فکر نکوست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۲

دایما درد تو همراه منستعشق تو هم حاکم و شاه منست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۳

بیا جانا که بی تو جان خرابستدلم از آتش شوقت کبابست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۴

گردیدن گردون یقین از عشق جانان بوده استجانا نگر کز جست و جو یک لحظه کی آسوده است

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۵

روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاستگر او نهان بود بجهان خود عیان کجاست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۶

روی چو مهت کاینه جان و جهانستحسنش ز همه ذره چو خورشید عیانست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۷

رند و قلاشیم و مست و می پرستاز شراب عشق تو رفته ز دست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۸

میخانه از لعل لب تو پرشرو شور استمسجد ز تجلی رخت غرقه نورست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۲۹

مهر روی تو که تابان ز همه ذراتستحسن او را همه کون و مکان مرآتست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۰

ای نهان خورشید ذات تو در ابر کایناتگشت ذرات جهان پیدا ز انوار صفات

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۱

تا نقد دارضرب معارف کلام ماستدر ملک فقر سکه شاهی بنام ماست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۲

تا که خورشید جمال از برج رویت طالعستخانه جان و دلم روشن ز نور لامعست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۳

حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوستلاجرم در هر سری از زلفشان سودای اوست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۴

مقبل کسی که شادی وصل تو دیده استخرم دلی که از غم هجران رهیده است

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۵

ای که کوی یارمیجویی دو عالم کوی اوستدر حقیقت روی جمله خلق عالم سوی اوست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۶

جانا بیا که صحبت جانانم آرزوستجامی ز باده لب خندانم آرزوست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۳۷

ما ز جام باده عشقیم مخمورالستزان سبب باشد مدامم با می و شاهد نشست