گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۲

ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنتبرسرم پیوسته طعن نیک و بد آوردنت

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۳

ای طلعت تو مطلع انوار سعاداتخورشید جمال تو عیان از همه ذرات

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۴

عالم چو نقش موج ببحر وجود اوستبود همه جهان بحقیقت نمود اوست

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۵

ای صنم سمن بران دست منست و دامنتمونس جان بیدلان دست منست و دامنت

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۶

اسرار یقین را بگمانی شده باحثکی کشف شود علم لدنی بمباحث

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۷

دوستانم باز خواهد گشت یارم الغیاثمن ز دستش چاره جز مردن ندارم الغیاث

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۸

این حیله سازی فلک کینه دار هیچوین مکر دور دایره بی مدار هیچ

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۶۹

جان ما را در ازل دادند با عشق امتزاجدایما سودای عشق اوست زانم در مزاج

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۰

گر نداند درد عشق دوست را عاشق فلاحکی امید وصل او گردد مقارن با نجاح

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۱

با درد عشق جانان درمان چه کار داردبا بی سران سودا سامان چه کار دارد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۲

از شاهد و می گر خبری هست بگوییدچون باده پرستی هنری هست بگویید

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۳

دوشم از میخانه پیر میکده آواز دادگفت ای طالب درآ تا بهره یابی از رشاد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۴

زان پیشتر که دور جهان را مدار بوداز شوق روی دوست دلم بیقرار بود

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۵

از قید غم جهان شد آزادهر کو دل و جان بعشق او داد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۶

ساقی چه شد که جمله جهان می پرست شداین خود چه باده بود که ذرات مست شد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۷

جانم اسیر دام سر زلف یار شددل در هوای حسن رخش بیقرار شد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۸

بیا که یار ز رخسار پرده را بگشودبیا که هر چه نهان بود آشکار نمود

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۷۹

دل ما وایه روی تو داردبجان سودای هر موی تو دارد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۰

ره روانی که راه حق پوینداز خدا جز خدا نمی جویند

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۱

عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کندمعشوقش از خودی خود او را خودی کند

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۲

زهی جمال و ملاحت که یار ما داردهزار عشوه و ناز و کرشمه ها دارد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۳

جان ما بربست رخت و سوی جانان می روداز می شوق جمالش مست و حیران می رود

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۴

چون سوز عشقت پایان نداردزان درد عاشق درمان ندارد

اسیری لاهیجی

شمارهٔ ۱۸۵

چو حسن روی او جلوه گری کردز فکر دین و دل ما را بری کرد